Yargıtay 15. Ceza Dairesi · E. 2014/20283 · K. 2017/8959

15. Ceza Dairesi         2014/20283 E.  ,  2017/8959 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik HÜKÜM : Sanık ... hakkında; TCK’nın 204/1, 62,53. maddeleri gereğince mahkumiyet, TCK’nın 158/1-f,62/1,52/3,53. maddeleri gereğince mahkumiyet Sanık ... hakkında; TCK’nın 204/1, 43/1,62,53,. maddeleri gereğince mahkumiyet, TCK’nın 158/1-f,43/1,62/1,52/3,53. maddeleri gereğince mahkumiyet Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde katılan ...’in yetkilisi olduğu .... Makina isimli iş yerinden almış oldukları fren ekipmanı karşılığında vermiş oldukları suça konu 14.500 TL ve 13.250 TL bedelli çeklerin katılan ... tarafından bankaya ibrazında sahte olduğu gerekçesiyle işlem yapılmadığı bu şekilde sanıkların üzerlerine atılı resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını işledikleri iddia olunan olayda; 1-Sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan incelemede: Mahkemece tüm dosya kapsamından sanıklar hakkında üzerlerine atılı suçu işlediklerinin sabit olması gerekçesiyle vermiş olduğu mahkumiyet hükümlerinde isabetsizlik görülmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanıkların üzerlerine atılı suçları işlediği anlaşılarak verilen mahkumiyet hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiş olup, sanık ... müdafii ve sanık ...’nun suçun sübut bulmadığına yönelik temyiz itirazlarının reddi ile hükümlerin ONANMASINA, 2-Sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan incelemede: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık ... müdafiinin ve sanık ...’nun suçun sübut bulmadığına yönelik temyiz itirazlarının reddine; ancak, Sanıklar hakkında TCK'nın 158/1-f-son maddesi gereğince belirlenen gün adli para cezası üzerinden artırım ve indirimler yapıldıktan sonra, tespit edilen gün sayısının aynı Kanun'un 52. maddesi gereğince bir gün karşılığı olarak takdir edilecek miktar ile çarpılarak sonuç para cezasının belirlenmesi gerekirken, belirlenen gün adli para cezasının TCK'nın 61/8. maddesine aykırı olarak sanıklar hakkında fazla ceza tayini, Kanuna aykırı olup, hükümlerin bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8.maddesi gereğince halen uygulanmakta olan1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; sanık ... hakkında adli para cezasının uygulanmasına ilişkin bölümün hüküm fıkralarından tamamen çıkartılarak, yerine, “Haksız menfaat miktarına göre sanığın 277 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak 230 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 52. maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL den hesap edilmek suretiyle netice olarak 46.000 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına” sanık ... hakkında adli para cezasının uygulanmasına ilişkin bölümün hüküm fıkralarından tamamen çıkartılarak, yerine, “Haksız menfaat miktarına göre sanığın 277 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, aynı kanunun 43/1. maddesi uyarınca ¼ oranında artırılarak 346 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak 288 gün adli, para cezasıyla cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 52. maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL den hesap edilmek suretiyle netice olarak 57.600 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına” cümlelerinin eklenmesi suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA 10/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.