Yargıtay 10. Hukuk Dairesi · E. 2014/20929 · K. 2016/1796

10. Hukuk Dairesi         2014/20929 E.  ,  2016/1796 K. "İçtihat Metni" ... Başkanlığı adına Av. ... ile 1-... adına Av. ..., 2-... 3-..., 4-... aralarındaki dava hakkında ... İş Mahkemesinden verilen 02.07.2014 günlü ve 2009/1072E. 2014/446K. sayılı hükmün temyizen incelenmesi, davacı Kurum ile davalılardan ... avukatları tarafından istenilmesi üzerine dosyası incelendi, gereği konulup düşünüldü: 1-İş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değeri, hak sahibinin yaşı, gelirin kesilme olasılığı ve ıskonto oranı gözetilerek belirlenen tutarı ifade etmektedir. 506 sayılı Yasa'nın 92. maddesi ise, "malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık ve gelirlerden yüksek olanın tümü, eksik olanın da yarısı bağlanır. Bu aylık ve gelirler eşitse, iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından bağlanan gelirin tümü, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından bağlanan aylığın da yarısı verilir." düzenlemesini içermektedir. Dava dosyası içerisindeki peşin değerli gelir tablosunda sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirlerde 506 sayılı Yasa'nın 92. maddesi uygulaması yapılıp yapılmadığı başka bir deyişle hak sahiplerine ölüm geliri ile birlikte ölüm aylığı tahsisinin varlığı hususunda tereddüde düşülmüş olup, bu hususun davalı kurumdan sorulması ile 92’nci madde kapsamında uygulamanın varlığı halinde, dava konusu edilen gelirlerin başladığı tarih itibariyle 506 sayılı Yasanın 92. maddesi uyarınca indirilmiş hali üzerinden hesaplanan ilk peşin sermaye değerli gelir miktarı ile indirim tarihine kadar yapılan fiili ödeme miktarını gösterir belgeler kurumdan sorulması gereklidir. Aynı şekilde, kazada vefat eden sigortalının hak sahibi oğlunun da 25.02.1992 doğumlu olduğu anlaşıldığından 18 yaşını doldurmuş olduğu tarihte gelirden çıkıp çıkmadığı, çıkmamış ise nedeni ve çıkmış ise, çıktığı tarihe kadar kurumca yapılan fiili ödemelerin de davalı kurumdan sorulması ile gelecek cevabın eklenmesi de gerekecektir. 2- Bazı maddeleri dışında 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 3. maddesi ile değişik 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10/2. maddesine göre “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.”; Yine, 6099 sayılı Kanunun 5. maddesi ile 7201 sayılı Kanunun 21. maddesine eklenen ikinci fıkrasına göre, “gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır.”; Yine, 6099 sayılı Kanunun 9. maddesi ile değişik 7201 sayılı Kanunun 35. maddesinin ikinci fıkrasına göre, “Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği vet adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır.” düzenlemelerine yer verilmiştir. Tüm bu düzenlemeler gözetildiğinde, artık, adres kayıt sisteminde yazılı adresi bulunanlara, 7201 sayılı Kanunun 35. maddesine göre tebligat yapılamayacak olup; bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, adres kayıt sisteminde yazılı adresine, 21. maddenin ikinci fıkrasına göre tebliğ yapılması gerekecektir. Dosyadan, davalılardan ...”a tüm tebligatların diğer davalı ...”de çalıştığı gerekçesi ile şirketin adresinde muhatabın nereye gittiği ve neden tebligatı alamayacak durumda olduğuna dair herhangi bir veri içermeksizin işyeri çalışanlarından birine tebliğ edildiği anlaşılmakla, Mahkemece bu davalının bilinen en son adresinin adres kayıt sisteminde kayıtlı olup olmadığı araştırılmaksızın gıyabi hükmün de belirtilen şekilde tebliğ edildiği anlşılmakta olup, yapılan tebliğ, tebligat hükümlerine aykırı olup geçersizdir. Mahkemece; gecikmeye ve yeni bir geri çevirmeye mahal verilmeksizin, verilen gıyabi hükmün davalı ... hakkında yapılacak araştırma ile adres kayıt sisteminde yazılı adreslerine Tebligat Kanununun 21. maddesine göre usulünce tebliğ edilerek; temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3.maddesi gereği, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 15.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.