Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2014/20934 · K. 2015/9315

12. Ceza Dairesi         2014/20934 E.  ,  2015/9315 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Mahalli Cumhuriyet savcısının sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; Sanık hakkında 18.02.2013 tarihinde düzenlenen ve 12.03.2013 tarihinde kabul edilen iddianame içeriğine göre; sanığın mesul müdür olarak görev yaptığı mağazadan yatak odası takımı satın alan mağdurun, elbise dolabının montajında sorunlar olduğunu sanığa bildirmesine ve sanığın problemi gidereceklerini söylemesine rağmen sorunun zamanında giderilmemesi nedeniyle dolabın sürgülü kapağının üzerine düşmesinden dolayı basit tıbbi müdahaleyle giderilebilecek şekilde yaralandığı iddiasına konu olayda, 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 84. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 6. maddenin 1. fıkrası uyarınca Suh Ceza Mahkemelerinin kaldırıldığı ve aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca Sulh Ceza Mahkemelerinde görülmekte olan dava dosyalarının Asliye Ceza Mahkemelerine devredilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yargılamaya devam eden Sulh Ceza Mahkemesince 16.07.2014 tarihli duruşmada beraat kararı verilmesi, Kabul ve uygulamaya göre de: Mağdurun yaralanmasına neden olan mobilyanın satışını yapan mağazanın sahibinin, sanığın mağazadaki görevinin, elbise dolabının montajının kim ya da kimler tarafından gerçekleştirildiğinin, mobilyada imalat hatası bulunup bulunmadığının araştırılmasından ve konuyla ilgisi bulunanların ifadesi alındıktan sonra, teknik bir bilirkişiden, olayın meydana gelmesinde sanığın ve mağdurun kusurunun bulunup bulunmadığını, kusurlu iseler, kusur durumlarını, asli ya da tali kusurlu olup olmadıklarını, yaralanma olayı ile sanığın görev ve sorumlulukları arasında illiyet bulunup bulunmadığını somut gerekçelerle gösteren bir rapor alınması gerektiği gözetilmeden, “Dava konusu olayda sanığın katılanın yaralanmasına sebebiyet veren dolabın montajlanmasında doğrudan doğruya herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığı, dolabın servis elemanları tarafından montajlandığı anlaşılmış olup sanığın sadece satış elemanı olduğu da nazara alındığında eylemi ile meydana gelen olay arasında illiyet bağı bulunmadığından” şeklindeki yetersiz gerekçelere ve eksik incelemeye dayalı olarak sanığın CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraatine, mağdurun yaralanmasına neden olan mobilyanın montajından sorumlu servis elemanları ile ilgili olarak suç duyurusunda bulunulmasına karar verilmesi, Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 01.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.