Yargıtay 17. Hukuk Dairesi · E. 2014/21181 · K. 2015/4795

17. Hukuk Dairesi         2014/21181 E.  ,  2015/4795 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü: -K A R A R- Davacılar vekili; davalının işleteni ve sürücüsü olduğu kamyonun çarpması sonucu müvekkillerinin desteği ...'nın hayatını kaybettiğini belirterek, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla, anne ve baba için 1.000'er TL maddi, 15.000'er TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece; bilirkişi raporu benimsenerek, davacı anne için 4.496,13 TL maddi, 6.500 TL manevi; baba için 2.359,58 TL maddi, 6.500 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Hükmüne uyulan bozma ilamında; "... sigorta şirketi tarafından yapılan ödemenin tazminat hesabının yapıldığı güne kadar geçen süreye ilişkin yasal faizinin hesaplanması suretiyle güncelleme yapılarak hesaplanan destek tazminatından indirilmesi " gereğine değinilmiştir. Mahkemece, Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; ödeme belgesi getirtilip, güncelleme hususunda bilirkişiden alınan rapor benimsenerek, davanın kısmen kabulüne, davacı anne Saliha için 3.777,17 TL maddi, 6.500 TL manevi; baba .... için 1.795,46 TL maddi, 6.500 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. 1-Dosya içeriğine, bozmaya uygun karar verilmiş olmasına, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir. 2-Dava trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. 6100 Sayılı HMK'nun geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2014 tarihinden itibaren 1.890,00 TL’ye çıkarılmıştır. Temyize konu kararda baba Süleyman yönünden maddi tazminat davasının kısmen kabulüyle 1.795,46 TL maddi tazminata hükmedilmiştir. Temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden maddi tazminat yönünden verilen karar miktar itibariyle davalı yönünden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davalı vekilinin davacı Süleyman'a yönelik temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir. 3-Temyiz incelemesi neticesinde bozulmasına karar verilen bir hükmün bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımları kesinleşmiş olur. Bozma kararına uymuş olan mahkeme tarafından hükmün kesinleşen kısımları hakkında inceleme yapılarak yeniden karar verilemez. Bir başka anlatımla; hükmün kesinleşmiş olan kısımları, lehine olan taraf yararına usulî kazanılmış hak oluşturur. Somut olayda, mahkemece bozma ilamından önce verilen kararda davacılar lehine 6.500'er TL manevi tazminata hükmedilmiş olup, davalı vekilinin manevi tazminata ilişkin temyiz itirazları Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 14.06.2012 tarihli, 2011/9023 Esas, 2012/10482 Karar sayılı bozma ilamıyla reddedilmiştir. Bu nedenle mahkemenin manevi tazminata ilişkin önceki kararı kesinleşmiştir. Bozmadan sonra yapılan yargılama neticesinde mahkemece, manevi tazminata ilişkin karar kesinleşmiş olduğundan manevi tazminat yönünden yeniden karar verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi gerekirken manevi tazminat hakkında hüküm kurulması doğru değildir. 4-Davacılar arasında ihtiyari dava arkadaşlığı olduğundan, her bir davacı yönünden reddedilen maddi tazminat tutarı dikkate alınarak davalı yararına ayrı ayrı vekalet ücreti takdiri gerekirken, tek bir vekalet ücretine hükmedilmesi de doğru görülmemiştir. SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı ... lehinde hükmolunan maddi tazminat kesin nitelikte bulunduğundan davalının bu karara yönelik temyiz isteminin kesinlik nedeniyle reddine, (3) ve (4) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 24.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.