Yargıtay 23. Hukuk Dairesi · E. 2014/2128 · K. 2014/5184

23. Hukuk Dairesi         2014/2128 E.  ,  2014/5184 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Bolu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi TARİHİ : 01/11/2013 NUMARASI : 2012/286-2013/348 Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün taraf vekillerince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili Av. S.. G.. gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan onların yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü. - KARAR - Davacı vekili, müvekkili ile davalılardan B.. İnş. Mühendislik Turizm San. ve Tic. Ltd. Şti. arasında 06.12.2006 tarihinde, müvekkiline ait 1109/1100 adalarda bulunan toplam 17 parsel taşınmaz üzerinde inşaat yapılması konusunda arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlendiğini, parsellerin tevhit ifraz sonucu 1109 ada 14,100 ada 15 ve 1110 ada 11 parsellere revizyon gördüğünü, sözleşme uyarınca müvekkiline 21 daire verileceğini, müvekkilinin muvafakati ile davalı yüklenici ile diğer davalı kooperatif arasında 07.12.2007 tarihinde düzenlenen devir sözleşmesi ile kooperatifin inşaat yapımını üstlendiğini, inşaatın tamamlanmaması nedeniyle 26.02.2009 tarihinde yapılan sözleşme uyarınca 21 adet dairenin teslimi gerekirken teslim edilmediğini ileri sürerek, sözleşme konusu tapuların iptali ile müvekkili adına tesciline, olmadığı takdirde sözleşme gereği verilmesi gereken 21 adet daire bedeli karşılığı şimdilik 100.000,00 TL nin tahsiline, teslim edilmeyen daireler nedeniyle Eylül 2009 tarihinden itibaren gecikme tazminatının hesaplanarak tahsiline, olmadığı takdirde sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre uğradığı zarar karşılığı şimdilik 100.000,00 TL'nin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı B... İnş. Ltd. vekili, davanın reddini istemiştir. Davalı kooperatif vekili, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, uyulmasına karar verilen bozma ilamı ve dosya kapsamına göre; taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesindeki edimlerin yüklenicilerce yerine getirilmemesi nedeniyle tescil ve tazminat istendiği, arsa sahibine ait dairelerin inşaasına başlanmadığı, ilk karar sonrası davacı ile davalı şirket arasında düzenlenen protokol gereklerinin kısmen yerine getirildiği gerekçesiyle 770.213,52 TL tazminatın davalılardan tahsiline, gecikme tazminatına yönelik fazla istemin reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili ile davalılardan kooperatif vekili ayrı ayrı temyiz etmiştir. 1-Davacı arsa sahibi ile davalılardan B... İnş. Müh. Ltd. Şti. arasında 06.12.2006 tarihli ön protokol ile 12.06.2007 tarihli düzenleme şeklinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlenmiş, bilahare arsa sahibinin muvafakati ile ilk yüklenicinin sorumluluğu devam etmek üzere, 07.12.2007 tarihli düzenleme şeklindeki devir sözleşmesi ile sözleşmenin davalı S.S. Ü... Konut Yapı Kooperatifine devredildiği görülmüştür. Davacı arsa sahibi, mevcut davada sözleşme gereği devrettiği arsaların tapularının iptali ile tescilini, olmadığı takdirde yine aynı sözleşme uyarınca alacağı kararlaştırılan 21 adet bağımsız bölümün değerini ve gecikme tazminatının tahsilini talep etmiş, mahkemece verilen ilk kararda sadece arsa sahibince ikinci yükleniciye devredilen sözleşme konusu ifraz ve tevhidle oluşan üç arsanın bedeli hesaplanarak her iki davalıdan tahsiline şeklinde hüküm altına alınmış, mahkeme kararı davacı ve davalı kooperatifçe temyiz edilmekle beraber arsa sahibince davalı yükleniciler aleyhine Bolu 2. İcra Müdürlüğü'nün 2011/344 esas sayılı icra dosyasında icra takibi başlatılmış, bundan sonra ise arsa sahibi ile davalı şirket bir araya gelerek 01.07.2011 tarihli icra takibine konu olan mahkeme kararında geçen miktarın ne surette ifa edileceğini kararlaştırmışlardır. Bu ifadan sonradır ki arsa sahibi yükleniciyi ibra etmeyi taahhüt etmiştir. Nitekim hükmü bozan Yargıtay 15 Hukuk Dairesinin 2011/2079 Esas ve 2012/4248 Karar sayılı ilamında borcu sona erdiren bir belge niteliğinde olması itibariyle anılan protokolun sıhhatinin araştırılarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerektiğinden bahisle mahkeme kararı bozulmuştur. Mahkemece, bozma ilamına uyulmuş olmakla artık gereğinin yerine getirilmesi zorunlu bulunmaktadır. Şu hale göre mahkemece verilen ilk karardaki bedelin davacının devretttiği arsaların bedeli olduğu ve icra takibi yapılmak suretiyle aynı bedelin tahsiline girişildiği, keza protokol düzenlenerek borcun tasfiyesinin kararlaştırıldığı, tasfiye edildiğinde ise ibranın gerçekleştirileceğinin taahhüt edilmesi karşısında uyulan bozma ilamı gereğince inceleme yapılarak uyuşmazlığın protokol hükümlerine göre sonuçlandırılması gerekirken, mahkemece bozmaya aykırı suretle tekrar asıl sözleşmeye dönülerek arsa sahibine sözleşme uyarınca verilmesi gereken toplam bağımsız bölüm sayısından tazminat borcunun ödenmesi için yüklenici tarafından devri kararlaştırılan bağımsız bölümlerin değerinin mahsubu ile sonuca gidilmesi doğru olmamıştır. Bunun yanında, davadaki taleplerden biri olan gecikme tazminatı talebi hakkında gerekçe belirtilmeksizin ret kararı verilmesi ve bu suretle hükmün denetiminin yapılma imkanının ortadan kaldırılması da usul ve yasaya aykırı bulunmuştur. 2-Bozma nedenine göre, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarını incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir. SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, taraflar yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarını şimdilik incelenmesine yer olmadığına, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, peşin alınan harçların temyiz edenlere iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.