Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2014/21362 · K. 2015/32895

9. Hukuk Dairesi         2014/21362 E.  ,  2015/32895 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, izin ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I A) Davacı Talebinin Özeti: Davacı, iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma ücreti, izin ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarını talep etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı, iş akdinin feshi esnasında davacıya hak kazandığı kıdem tazminatı da dahil tüm alacakların eksiksiz ödendiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci: Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş akdinin davalı tarafından haksız olarak feshedildiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı davalı temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2- Taraflar arasında fazla çalışma süre ve ücretinin doğru olarak hesaplanıp hesaplanmadığı noktasında uyuşmazlık vardır. Somut olayda, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda tanık beyanları nazara alınarak davacının haftalık 12 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmiştir. Başka bir işçi tarafından eldeki davanın davalısına karşı açılan işçilik alacaklarının tahsiline yönelik davada, davacı tanığı sıfatıyla yeminli olarak verdiği ifadede davacı, işyerinin Pazar günleri kapalı olduğunu, işyerinde Cumartesi günleri 08:00-16:00 saatleri arasında çalışıldığını, Cumartesi günü yapılan çalışmalar esnasında bir saat yemek molası verildiğini, geri kalan haftanın 5 günü 08:00-18:00 saatleri arasında çalışıldığını, bir saat yemek molası ve 30 dakika çay molası olmak üzere toplam 1,5 saat ara dinlenmesinin olduğunu söylemiştir. Davacının bu beyanı kendisini bağlar. Fazla çalışma süre ve ücreti davacının bu beyanı nazara alınarak hesaplanmalıdır. Buna göre, davacı haftanın 5 günü 08:00-18:00 saatleri arasında 1,5 saat ara dinlenme düşünüldüğünde günde 8,5 saat çalışmaktadır. Bu 5 günde davacı toplam (5 gün x 8,5 saat =) 42,5 saat çalışmaktadır. Cumartesi günü 08:00-16:00 saatleri arasında 1 saat ara dinlenmesi düşüldüğünde de davacı 7 saat çalışmaktadır. Buna göre davacı haftada toplam (42,5 saat + 7 saat =) 49,5 saat çalıştığından davacının haftalık fazla çalışma süresi 4,5 saat olup, fazla çalışma ücreti, haftalık 4,5 saat üzerinden hesaplanmalıdır. Mahkemece fazla çalışma ücreti alacağının fazla miktarda hüküm altına alınması hatalıdır. F) Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.