Yargıtay 3. Hukuk Dairesi · E. 2014/21432 · K. 2015/2053

3. Hukuk Dairesi         2014/21432 E.  ,  2015/2053 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : FOÇA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ TARİHİ : 01/10/2013 NUMARASI : 2012/100-2013/193 Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın maddi tazminat yönünden tümden, manevi tazminat yönünden kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı vekili dava dilekçesi ile; 2011 yılında diş hekimi olan davalının muayenehanesine gittiğini, damak rahatsızlığını belirttiğini, davalının altlı üstlü implant yapılmasını tavsiye ettiğini, ancak kendisinin alt çeneye iki çivi üzerine implant, üst damağa da vakumlu damak yapmasını istediğini, fiyat olarak toplam 5.500 TL olarak anlaştıklarını, ancak davalının işini sağlıklı yapmadığını, konuşma, yeme ve görüntüde çeşitli sorunlar yaşadığını belirterek, 20.000 TL manevi tazminatın ve 5.500 TL maddi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili cevap dilekçesi ile; davacının da dilekçesinde belirttiği üzere kendisinin davacıya altlı üstlü implant yapılmasını tavsiye ettiğini, ancak davacının bunu kabul etmediğini, alt damak implant uygulamasının gayet başarılı olduğunu, ancak üst damak için yapıştırıcı kullanılması gerekeceğinin davacıya en baştan söylendiğini, uygulanan tedavide mesleki hiçbir hatasının bulunmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir. Mahkemece; toplam 5.500 TL maddi ve 5.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak; 1-) Manevi tazminat yönünden; Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü, yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayan da manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. Bilindiği üzere, implant; eksik olan dişlerin yerine, çene kemiğine yerleştirilen vidalardır, cerrahi işlemle çene kemiğine yerleştirilir ve diş kemiğine tutunduktan sonra üzerine protez yerleştirilir. Tüm bu işlemler sırasında ya da sonrasında hastanın belli oranda acı ve ıstırap çekeceği üstelik bu işlemin tekrarlanması neticesinde tekrardan aynı acıya maruz kalacağı bilinen bir gerçektir. Bu nedenle implantın yenilenmesinin kişinin bedensel bütünlüğünü ihlal edeceği düşünülerek manevi tazminat hakkının varlığı kabul edilmelidir. Somut olayda; davacı diş tedavisi nedeniyle çektiği acı ve ıstırap ile işin sonucundan memnun kalmaması nedeniyle yaşadığı üzüntüye karşılık manevi tazminat talebinde bulunmuştur. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının üst tam ve alt sabit protezlerinin yenilenmesinin gerekli olduğu değerlendirilmiş ise de bu hususun başlı başına manevi tazminatı gerektirmeyeceği açıktır. Ancak yapılan implantın yenilenmesi gerekip gerekmeyeceği konusunda değerlendirme yapılmamıştır. O halde, mahkemece yapılacak iş; davacıya uygulanan implant tedavisinin yenilenip yenilenmeyeceği hususunu açıklığa kavuşturularak, yenilenmesi gerektiği durumda davacı yararına hakkaniyete uygun bir miktarda manevi tazminata hükmetmek, aksi durumda manevi tazminat talebinin reddine karar vermek olmalıdır. 2-) Maddi tazminat yönünden; Mahkemece; davalının uyguladığı tedavi çerçevesinde davacının ödediği bedelin aynen iadesine karar verilmiştir. Oysa, somut olayda; birinci bendde bahsedildiği üzere, davacıya yapılan implantın yenilenmesi gerekip gerekmeyeceği konusunda değerlendirme yapılmamıştır. Buna göre mahkemece; davacıya uygulanan implant tedavisinin yenilenip yenilenmeyeceği hususunu açıklığa kavuşturularak, yenilenmesi gerekmeyecekse implant tedavisi için ödenen bedelin hükmedilen maddi tazminattan mahsup edilmesi gerekirken, yukarıdaki gibi hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.