Yargıtay 10. Hukuk Dairesi · E. 2014/21898 · K. 2016/3041

10. Hukuk Dairesi         2014/21898 E.  ,  2016/3041 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, ilamında belirttiği gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, tarafların vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. 1-)Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE; 2-)Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Kanunun 26.maddesindeki halefiyet ilkesi uyarınca Kurumun rücu alacağı; hak sahiplerinin tazmin sorumlularından isteyebileceği maddi zarar (Tavan) miktarı ile sınırlı iken, Anayasa Mahkemesi’nin, 21.03.2007 gün ve 26649 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 23.11.2006 gün ve E:2003/10, K:2006/106 sayılı kararı ile 26.maddedeki “…sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere…” bölümünün Anayasaya aykırılık nedeniyle iptali sonrasında, Kurumun, sigortalı veya hak sahiplerine bağladığı ilk peşin sermaye değerli gelirden fazlasını isteme hakkı bulunmadığı yönü tazmine yönelik davalarda gözetilmesi gerekir. Eldeki davada, 22.04.2007 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik durumunda bulunan sigortalıya bağlanan gelir, ödenen geçici iş göremezlik ödemeleri ve sarf edilen tedavi giderleri nedeniyle uğranılan Kurum zararına ilişkin alacak kalemlerinin %50'sine isabet eden kısım fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak istenmiş, Mahkemece, davalı işveren %80, sigortalı %20 kusurlu kabul edilip, 25.11.2013 tarihli hesap raporu gözetilerek, hükmünde belirttiği, tedavi giderleri, geçici iş göremezlik ödemelerinin ve gelir artışlı peşin sermaye değerli gelirin %80'inin %50'sine isabet edecek şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Mahkemece, hesap bilirkişi raporlarında kabul edilmeyen tedavi giderleri belirlenerek, kabul edilmeyen ve dava dilekçesindeki açıkça tutar ve tarihleri belirtilen, dosya kapsamında belgeleri bulunmayan tedavi giderlerine dayanak sarf belgeleri davacı Kurumdan sorulup, getirtilmeden, davacı Kurumun zararının %80 kusur karşılığı tespit edilip, tespit edilen tutara kadar olan istemdeki tutar yönünden, istemin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, yine bağlanan gelir yönünden ilk peşin sermaye değerli tutarın gözetilmesi gerektiği dikkate alınmadan, ayrıca geçici iş göremezlik ödemelerinin tutarlarında maddi hatalar yapılarak hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. O hâlde; davacı ve davalı vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli hüküm bozulmalıdır. SONUÇ : Açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, istek halinde temyiz harcının davalıya iadesine, 10.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.