Yargıtay 12. Hukuk Dairesi · E. 2014/219 · K. 2014/1913

12. Hukuk Dairesi         2014/219 E.  ,  2014/1913 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Urla İcra Hukuk Mahkemesi TARİHİ : 04/03/2013 NUMARASI : 2012/41-2013/18 Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 09/09/2013 tarih, 2013/19046-27641 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi .. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü : Haczedilmezlik şikayetine konu edilen 1051 ada 107 parsel 1 ve 2 numaralı bağımsız bölümlerin otopark vasfını taşıması nedeniyle fiilen kamu hizmetinde kullanıldıklarının kabulü gerekmekle, bu bağımsız bölümler üzerindeki haczin kaldırılmasına ilişkin icra mahkemesi kararı doğru olduğundan, anılan taşınmazlar yönünden karar düzeltme istemi yerinde değilse de ; 5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinde; "Belediyenin kamu hizmetinde fiilen kullanılan malları ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim, harç gelirleri haczedilemez" düzenlemesine yer verilmiştir. Bu maddeye göre belediyenin haczedilmezlik şikayetinin kabul edilebilmesi için mahcuzların kamu hizmetinde fiilen kullanılması zorunludur. Asıl olan alacaklının alacağına kavuşmasını sağlamak olduğundan, kural olarak borçluların tüm mallarının haczi mümkündür. Bir malın haczedilememesi için yasal bir düzenlemenin bulunması zorunludur. Haczedilmezlik istisnai bir durum olduğundan, bu yöndeki düzenlemelerin de dar yorumlanması gerekir. Buna göre 5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinin de dar yorumlanması gerekip, madde de açıkça haczedilmezlik için "fiilen kamu hizmetinde kullanılma" koşulunun kabul edilmesi karşısında, belediyeye ait bir malın haczedilmezliği ancak fiili durumunun tespiti ile belirlenmelidir. Somut olayda, 1051 ada 107 parsel 1 ve 2 numaralı bağımsız bölümler dışında kalan borçlu Belediye adına kayıtlı diğer bağımsız bölümlerin “ofis”, “depo” ve “iş yeri” niteliğinde oldukları görülmektedir. Buna göre anılan bağımsız bölümlerin fiilen kamu hizmetinde kullanılmadıkları belirgindir. Öte yandan, HGK. 24.09.1997 tarih ve 1997/15-461 E. 729 K.13.06.2001 tarih 2001/12-461 E. 516 K. Sayılı kararlarında da benimsendiği üzere taşınmaz, haciz tarihinde kimin adına kayıtlı ise icra müdürü buna göre işlem yapacak ve borçlu adına kayıtlı olduğunu belirlediği takdirde haczi uygulayacaktır. Buna göre haciz tarihi itibariyle taşınmazlar tapuda borçlu belediye adına kayıtlı olduğuna göre belediyenin borcu için haciz konulmasında yasaya aykırılık yoktur. Borçlu Urla Belediyesi’nin üçüncü kişi ile yaptığı sözleşme gereğince anılan bağımsız bölümleri müteahhit olan yüklenici ortak girişime verecek olması bu taşınmazların haczedilemeyeceği sonucunu doğurmaz. Bu durumda, mahkemece, 1051 ada 107 parsel 1 ve 2 numaralı bağımsız bölümler dışında kalan taşınmazlar yönünden haczedilmezlik şikayetinin reddi yerine kabulüne karar verilmesi isabetsiz olup, kararın bu nedenle kısmen bozulması gerekirken Dairemizce onandığı anlaşıldığından, karar düzeltme isteminin, kısmen kabulüne karar vermek gerekmiştir. SONUÇ : Alacaklının karar düzeltme kısmen isteminin kabulü ile Dairemizin 09.09.2013 tarih ve 2013/19046 E. - 27641 K. karar sayılı onama kararının kaldırılmasına, Urla İcra Mahkemesi'nin 04.03.2013 tarih ve 2012/41 E.- 2013/18 K. sayılı mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 428. maddeleri uyarınca kısmen (BOZULMASINA), 27.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.