Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2014/22 · K. 2014/7226

11. Hukuk Dairesi         2014/22 E.  ,  2014/7226 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada ... 2. Fikri ve Sinaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 27.03.2013 tarih ve 2013/23-2013/68 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, davalı şirketin ''FARA'' ibaresinin marka olarak tescili için ...'ne yaptığı başvuruya, müvekkiline ait dünyaca tanınmış ''ZARA'' esas unsurlu markalar gerekçe gösterilerek itiraz edilmiş ise de itirazın reddedildiğini, davalı marka başvurusunun müvekkili markaları ile ayırt edilemeyecek kadar benzer olup, iltibas tehlikesinin bulunduğunu, müvekkiline ait ''ZARA'' markasının tanınmış marka olması dolayısıyla farklı mal ve hizmetlerde dahi tescilinin mümkün olmadığını, davalının kötü niyetli olduğunu ileri sürerek, ... kararının iptaline, davalı marka başvurusunun tescili halinde hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı ... vekili, taraf markalarının gerek okunuş gerekse görsel açıdan farklı olduğunu, iltibas tehlikesinin bulunmadığını, davacı markasının tanınmışlığının ayırt edicilik niteliğini güçlendirdiğini belirterek, davanın reddini istemiştir. Diğer davalı vekili, her iki marka arasında benzerlik bulunmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir. Mahkemece bozmaya uyularak, davacı markalarıyla davalı başvurusunun konusu olan işaretin iltibasa neden olmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 14.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.