Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2014/22115 · K. 2015/14517

12. Ceza Dairesi         2014/22115 E.  ,  2015/14517 K. "İçtihat Metni" Tebliğname no : 12 - 2014/266910 Mahkemesi : Gölcük (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi Tarihi : 08/05/2014 Numarası : 2013/348- 2014/260 Suç : Taksirle yaralama Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1-Sanığın babasının kaza sonrasında mağdurun bulunduğu hastaneye gittiği, sanığın uzlaşmayı kabul ettiği, 31.10.2012 tarihli oturumda katılanın, sanığın babasının kazadan sonra yanına gelerek zararları karşılayacaklarını söylediğini beyan ettiği, ayrıca aynı oturumda katılan vekilinin zararlar belli olmadığından karşı taraftan 50.000 TL istediklerini ancak sanığın bunu kabul etmediğini belirttiği anlaşılmakla, sabıka kaydı bulunmayan sanığın, dosyaya olumsuz bir kişiliğinin yansımadığı da dikkate alındığında, mahkemece yapılacak basit bir araştırma ile mağdurun zararının tespit edilip sanığa ödeme imkanı sağlanarak, CMK'nın 231. maddesi hükmünün uygulanıp uygulanmayacağı tartışması yapılması yerine, hiçbir araştırma yapmaksızın zarar giderilmediğinden bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi, 2-Mağdura ait kesin raporda mağdurun yaralanmasının yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olduğu ve yüzünde sabit ize neden olduğunun belirtilmesi, hükmün gerekçesinde de mağdurun hayati tehlike geçirecek ve yüzde sabit iz olacak şekilde yaralandığının kabul edilmesine rağmen, uygulama maddesinin mağdurun vücudunda kemik kırılması bulunduğundan bahisle TCK 89/2-b olarak gösterilmesi suretiyle gerekçe ile hüküm fıkrası arasında çelişki yaratılması, Kanuna aykırı olup,sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 05.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.