Yargıtay 22. Hukuk Dairesi · E. 2014/22290 · K. 2014/31483

22. Hukuk Dairesi         2014/22290 E.  ,  2014/31483 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Adıyaman İş Mahkemesi TARİHİ : 07/06/2013 NUMARASI : 2012/201-2013/412 Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı vekili, davalı işyerinde güvenlikçi olarak belirsiz süreli hizmet sözleşmesi ile 2007 yılı Ağustos ayında çalışmaya başladığını, sözleşmenin 2011 yılı Nisan ayına kadar devam ettiğini, en son ücretinin 850,00 TL olduğunu, iş sözleşmesinin haklı bir sebep bildirmeksizin ve tazminatsız olarak feshedildiğini, tek bekçi olup vardiya usulü çalıştırılmadığını, davacının kışın günde onaltı saat, yazın onbeş saat çalıştırıldığını, yıllık izin, hafta tatili, resmi ve dini bayram tatili kullandırılmadığını belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili, davacının bekçi olarak çalışmakta iken kendi isteği ile istifa ederek işten ayrıldığını, tüm hak edişlerinin hesaplanarak kendisine ödendiğini, yıllık izinlerini kullandığını, ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışması olmadığını, istifa etmiş olması sebebiyle kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarına hak kazanmadığını, asgari geçim indirimi alacğının ücreti ile bordrosunda gösterilmek suretiyle ödendiğini, hafta tatilinde çalışması olmadığını, fazla mesai yapmadığını ve tüm alacaklarının zamanaşımına uğradığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak,yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının fazla mesai yapıp yapmadığı noktasındadır. Davacı kışın günlük onaltı saat yazın onbeş saat çalıştığını beyan etmiştir. Davalı taraf ise davacının fazla mesai alacağının bulunmadığını belirmiştir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda haftanın altı günü akşam 17:30 sabah 08:30 saatleri arasında çalıştığını, buna göre davacının haftalık otuzüç saat fazla mesai yaptığını belirterek hesaplama yapılmıştır. Davalı işyerine karşı davası olduğu anlaşılan davacı şahitleri davacının akşam 17:30 sabah 08:30-09:00 saatleri arasında çalıştığını beyan ettikleri anlaşılmaktadır. Davalı şahitleri ise belirttikleri saat itibariyle davacının günde oniki saat çalıştığını beyan etmişlerdir. Davalı işyerine karşı davası olan davacı şahit beyanlarına göre davacının çalışma süresinin tespiti yerinde değildir. Tüm dosya kapsamı, yapılan işin niteliği ve taraf tanıklarının anlatımına göre davacının haftanın altı günü 20:00-08:00 saatleri arasında çalıştığı kabul edilerek kanuni ara dinlenme süresinin düşümü ile haftalık fazla mesai süresinin tespiti dosya içeriğine daha uygun düşecektir. SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 12.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.