Yargıtay 22. Hukuk Dairesi · E. 2014/22559 · K. 2015/34314

22. Hukuk Dairesi         2014/22559 E.  ,  2015/34314 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin ve fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı İsteminin Özeti: Davacı, iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini ileri sürerek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı Cevabının Özeti: Davalı, davacının haklı sebeple çıkarıldığını, isteklerinin dayanağı olmadığını, beyan ederek davanın reddini savunmuştur. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak isteklerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir. Temyiz: Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir, 2-Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. 4857 sayılı Kanun'un 63. maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68. maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir. Somut olayda davacının oniki saat ve daha üzeri çalışması kabul edildiğine göre yukarıda açıklanan ilke uyarınca ara dinlenmenin bir buçuk saat kabul edilmesi gerekirken mahkemece bir saat düşülmesine göre yapılan hesabın esas alınması hatalı olmuştur. 3-Çalışma süresi içinde işçinin raporlu, izinli olduğu süreler veya işten kaynaklanan sebeplere dayalı olgulara göre her gün aynı şekilde günlük çalışma süresinin üzerinde fazla çalışma yapıldığının kabulü hayatın olağan akışına uygun düşmez. Bu durumda fazla çalışma süresinin tanık anlatımları ile belirlendiği durumlarda takdiri bir indirim yapılması Yargıtayın yerleşik uygulamasıdır. Somut olayda mahkemece, belirlenen fazla çalışma alacağından yapılan %10 takdiri indiri oranı az olmuştur. Öte yandan aynı işyerinde çalışan ve davacı ile aynı işi yapan bir kısım işçilerin açtıkları davada verilen kararın Dairemizde aynı gün temyiz incelemesi yapılmış ve mahkemece bahsi geçen bu dosyalarda fazla çalışma ücretinden %30 takdiri indirim uygulandığı görülmüştür. Bu uygulamalara göre somut olayda farklı oranda takdiri indirime karar verilmesinin ayrı bir gerekçesi de belirtilmemiştir. Kabule göre de; takdiri indirim oranları uygulanmaksızın reddedilen kısım karar tarihindeki Avuaktlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesindeki 3.666,66 TL den daha fazla olduğu halde davalı yararına nisbi yerine maktu avukatlık ücreti verilmesi hatalı olmuştur. SONUÇ:Temyiz olunan mahkeme kararının yukarıda açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.12.2015 günü oybirliği ile karar verildi