Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2014/22610 · K. 2015/3451

12. Ceza Dairesi         2014/22610 E.  ,  2015/3451 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : TCK'nın 85/1, 50/1-a, 52/1-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin bozma gerekçesinin dosya kapsamına uygun olmadığına, kaza ile ölüm arasında illiyet bağı bulunmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak; Sanık hakkında 19.01.2011 tarihinde kurulan beraat hükmünün temyizi üzerine 12. Ceza Dairesince 04.04.2013 günlü, 2013/541 E, 2013/21671 K sayılı bozma ilamının sanığın aleyhine olduğu gözetilmeden, bozma sonrası yapılan yargılamada sanığın savunması alınmadan yeniden hüküm kurularak 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 326/2. maddesine muhalefet edilmesi, Kabule göre de; TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlenmiş ise de; inşaat işçisi olduğu anlaşılan ve sevk ve idaresindeki araçla yayaya çarparak ölüme neden neden olan sanık hakkında sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği gözetilmeksizin, TCK’nın 53/6. maddesi gereğince bir yıl süre ile meslek ve sanatın icrasının yasaklanmasına karar verilmesi; Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 25/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.