Yargıtay 22. Hukuk Dairesi · E. 2014/22775 · K. 2014/36320

22. Hukuk Dairesi         2014/22775 E.  ,  2014/36320 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 19. İş Mahkemesi TARİHİ : 25/03/2013 NUMARASI : 2013/69-2013/57 Hüküm süresi içinde davalı M.. B.. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, davalı Bakanlığa ait okulda hizmetli olarak çalışan davacının iş sözleşmesinin haklı sebebe dayanılmaksızın davalı tarafça feshedildiğini belirterek, ihbar ve kıdem tazminatı, fazla mesai ve hafta tatil ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, davada usulen davalı olarak okulun değil M.. B..nın taraf sıfatına haiz olduğunu ancak söz konusu davada M.. B..na husumet yöneltilemeyeceğini çünkü davacı işçinin okul aile birliğinin işverenliğinde çalıştığını, ücretinin okul aile birliği tarafından ödendiğini, davacı işçinin iş sözleşmesinin iş verimliliğinin azalması ve yetersiz görülmesi sebebi ile feshedileceğinin bir ay öncesinden kendisine tebliğ edilmek istendiğini ancak davacı işçinin fesih bildirimini imzalamaktan kaçtığını, bunun üzerine kızına verilen belge ile Türkiye İş Kurumuna müracaat edebileceğinin kendisine söylendiğini, bu sebeple davacının ihbar tazminatı talebinin haksız olduğunu, davacının çalışmasının sürekli olmadığını, her yıl kaymakamlıktan alınan onay ile belirli süreli bir iş sözleşmesi olduğunu, belirli süreli iş sözleşmesi ile çalışmasından dolayı kıdem tazminatı talebinin de haksız olduğunu, davacının okulda çalıştığından normal mesai saatlerinde çalıştığını, hafta sonu ve tüm resmi tatillerde izinli olduğunu, bu sebeple hafta tatili alacağı ve fazla mesai alacağı bulunmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Temyiz: Kararı davalı M.. B.. temyiz etmiştir. Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacı işçinin fazla mesai ve hafta tatili ücret alacağının bulunup bulunmadığı noktasındadır. Fazla çalışma yaptığını, hafta tatil günlerinde çalıştığını iddia eden işçi, bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışma yapıldığının, ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, yazılı delil niteliğindedir. Ancak, sözü edilen çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda, tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bununla birlikte, işyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de, anılan çalışmaların olup olmadığı araştırılmalıdır. İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ile ulusal bayram genel tatil ücretinin ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin anılan çalışmalar karşılığı alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Somut olayda davacının çalıştığı işyerinin okul olduğu ve yapılan çalışmaların, resmi takvim ve mesai saatine göre belirlediği harcamaların ve gelir ve giderlerin kayıt ve belgeye bağlanmasının zorunlu olduğu dikkate alındığında dava konusu fazla çalışma ve hafta tatili ücretinin iş yerinin çalışma düzenini bilmesi mümkün olmayan tanıklar beyanına dayanılarak kabulü hatalıdır. Kaldı ki dosya kapsamındaki tanık beyanları hayatın olağan akışına aykırı olup inandırıcı değildir. Hal böyle olunca söz konusu fazla çalışma ve hafta tatil ücreti taleplerinin reddi gerekirken kabulü bozmayı gerektirmiştir. Ayrıca dava doğrudan tüzel kişiliği bulunmayan K.. M..ne yöneltilerek açılmış, temsilde yanılma sebebiyle daha sonra M.. B..na yöneltilmiştir. Mahkemece sadece M.. B..nın davalı olarak sorumlu tutulması gerekirken bu yön gözetilmeden tüzel kişiliği olmayan okul müdürlüğü aleyhinede karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 22.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.