Yargıtay 15. Ceza Dairesi · E. 2014/23046 · K. 2015/1767

15. Ceza Dairesi         2014/23046 E.  ,  2015/1767 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 1- Sanık ... ’ın temyiz talebi yönünden yapılan incelemede; Eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 311. maddesi hükmüne göre, inceleme merciinin Yargıtay’ın ilgili dairesi olduğundan temyiz ve eski hale getirme isteminin reddine ilişkin 18/06/2013 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan incelemede; Sanığın yokluğunda verilen 15/01/2013 tarihli kararın kendisine 15/05/2013 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ olunmasına rağmen yasal süresi geçtikten sonra 10/06/2013 tarihinde kararı temyiz ettiği anlaşılmakla, 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca eski hale getirme ve buna bağlı temyiz isteminin REDDİNE, 2- Sanık ...’ın temyiz talebi yönünden yapılan incelmede; Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır. Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu, TCK’nın 158/1-f maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin gerekçesinde de; “Dolandırıcılık suçunun, bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenmesi de, birinci fıkranın (f) bendinde bu suçun bir nitelikli unsuru olarak kabul edilmiştir. Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının, özellikle bu kurum ve kuruluşları temsil edenlerin, kurum ve kuruluşları adına hareket eden kişilerin, başkalarını kolaylıkla aldatabilmeleri bir güven kurumu olan bu kuruma güvenin sarsılması bu kurumların araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu, nitelikli hâl saymıştır. Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için, ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması yani dolandırılması halinde bu bendin uygulanması mümkündür. Aksi halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsa bilişim suçu veya bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması söz konusu olacaktır. Bilişim sisteminden maksat, verileri toplayıp, yerleştirdikten sonra bunları otomatik işlemlere tâbi tutma olanağını veren manyetik sistemlerdir. Günümüzde bilişim sistemleri ile sesli-görüntülü haberleşme, elektronik imzanın kabulü, yeni ticari ilişkiler, internet bankacılığı hizmeti ile para transferleri ve bunlar gibi pek çok yenilik toplumsal hayata girmiş, bilişim gerek iş gerekse günlük hayatta vazgeçilemeyecek kadar önemli bir noktaya ulaşmış, bilişim teknolojileri daha hızlı ve ucuz bir nitelik arz etmesi nedeniyle, klasik yöntemlere nazaran daha fazla tercih edilir duruma gelmiştir. Bu sistemlerin güvenle kullanılması, aynı anda hızlı ve kolayca birçok kişi tarafından ulaşılması ve diğer taraftaki failin kontrol imkanını azaltması nedeniyle nitelikli hal sayılmıştır. Banka ya da kredi kurumlarının araç olarak kullanıldığından söz edilebilmesi için, dolandırıcılık fiili gerçekleştirilirken bankaların olağan faaliyetlerinden ya da bu faaliyeti yürüten sujelerden hileli araçlar kullanılarak yararlanılması veya banka ve kredi kurumlarının olağan faaliyetleri nedeniyle üretmiş oldukları maddi varlıkların suçta araç olarak kullanılarak haksız çıkarın elde edilmesi gerekir. Bankaların, ödeme aracı olarak kullanılması halinde bu fıkra uygulanamayacaktır. Sanığın fiilen kullandığı babası ...’un satın aldığı fakat trafikte tescil işlemlerini yaptırmadığı ... plakalı kamyonuyla temyiz talebi reddedilen diğer sanık ... ile birlikte katılanlardan Lütfi ve Hüseyin'in ortak olarak bakımını yapıp, yetiştirdikleri üzüm bağındaki yaş üzümleri satın almak istedikleri ve bu şekilde birlikte, ödemesi kantarda peşin olmak üzere anlaştıkları ve yaklaşık 6.680 kg'lık kesilen üzümün kantarda tartılmasına rağmen sanıkların işçi paralarını ödeyip, üzüm parasını vermedikleri, nakitlerinin kalmadığını, ayrıca o günün resmi tatil olup, bankaların kapalı olduğunu belirterek ödemeyi Pazartesi günü yapacaklarını söyledikleri, katılanların bu şekilde üzümleri teslim etmeyeceklerini belirtmeleri üzerine bu kez sanık ...'in çalıntı olan ve keşideci imzası sahte çeki katılan ...’e verdiği, 3 gün sonra gelip paralarını vererek teminat amacıyla bıraktıkları bu çeki geri alacaklarını söyledikler, katılanların tereddüt etmesi üzerine sanık ...'ın araya girerek, ...'in sağlam birisi olup, parayı getireceğini, ayrıca çeke itimat etmiyorlar ise kendisine ait ... plakalı kamyonun ruhsatının bir parçasının aslını da bırakabileceğini belirterek katılanlara verdiği, sürenin geçmesine rağmen paranın ödenmesi hususunda katılanları oyaladıkları, sonrasında telefonlara cevap vermedikleri, çekin bankaya ibrazında çalıntı olduğunun anlaşıldığı olayda; nitelikli dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 02/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.