Yargıtay 22. Hukuk Dairesi · E. 2014/23051 · K. 2015/14870
22. Hukuk Dairesi 2014/23051 E. , 2015/14870 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, yıllık izin ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan feshedildiğini, ödenmeyen alacaklarının bulunduğunu ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir. Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur. Diğer davalı ...'ya usulüne uygun tebligat yapılmasına rağmen herhangi bir cevap vermemiştir. Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir. 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur. İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu’nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır. Dosya içeriğine göre, davacının 20.09.2007-10.01.2012 tarihleri arasındaki dönemde davalılardan ...'a ait işyerinde çalıştığı, ancak daha sonra işyerinin davalı ... 'ya devredilmesi üzerine de 11.01.2012-27.02.2012 tarihleri arasında diğer davalı yanında çalışmasını sürdürdüğü anlaşılmaktadır. Bu durum karşısında davacıyı son olarak çalıştıran davalı tüm dönem açısından işçilik alacaklarının tamamından, önceki işveren ise fesih tarihinde doğan işçilik alacakları ile kıdem tazminatından sadece kendi dönemi ile sınırlı olarak ve iki yıl süre ile sorumlu olduğu gözetilmeksizin mahkemece yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16.04.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.