Yargıtay 6. Hukuk Dairesi · E. 2014/2319 · K. 2014/2533

6. Hukuk Dairesi         2014/2319 E.  ,  2014/2533 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Gaziantep 2. Sulh Hukuk Mahkemesi TARİHİ : 21/08/2013 NUMARASI : 2012/661-2013/1230 Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye, kiracılık sıfatının ve bedelinin tespiti davasına dair karar, davalı-karşı davacı ve davacı-karşı davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Asıl dava akde aykırılık nedeniyle açılan kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Karşı dava ise kiracılık sıfatının ve kira bedelinin tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı-karşı davalı vekili ile davalı-karşı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Davacı-karşı davalı vekili dava dilekçesinde davalının fuzuli işgalci olduğundan bahisle kiralananın tahliyesini istemiş, davalı karşı davalı vekili ise müvekkilinin fuzuli işgalci olmadığını, taşınmazda uzun süre kiracı olarak oturduğunu ve kiralayanın zımni muvafakati olduğunu belirterek davanın reddini savunmuş, karşı dava ile müvekkili şirketin kiracı olduğunun ve 2012 yılı kira bedelinin 1.000 TL olduğunun tespitini talep etmiştir. Mahkemece, tarafların işyerlerinin yakın olması ve kiralananın kullanım süresine nazaran davalı şirket tarafından kullanıldığını, davacının öğrendiği ve bu duruma zımni muvafakat ettiği kabul edilerek asıl davanın reddine, karşı davanın kısmen kabulü ile davalı şirketin kiracı olduğunun ve 2012 yılı aylık kira bedelinin 2.500 TL olduğunun tespitine karar verilmiştir. Dosyaya sunulan 15.03.2008 başlangıç tarihli ve 3 yıl süreli kira sözleşmesine göre kiracı İ.. E..'dur. Aynı kişiye ait olduğu anlaşılan davalı şirketin burada faaliyet gösterdiği konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kiralananın kiracıya ait şirket tarafından kullanılması karşısında; kullanım süresi ve tarafların işyerlerinin yakın olması tek başına kiralananı davalı şirketin kullandığını davacının bilmesini sağlamaz. Davalı-karşı davacının iddiasını başka delillerle kanıtlaması gerekir. Davalı-karşı davacı bu yöndeki iddiasını başka delillerle kanıtlayamamıştır. Ancak ne var ki, yemin deliline dayandığından davalı-karşı davacıya yemin teklif edip etmeyeceğinin sorulması, yemin teklif ettiği takdirde davacı karşı davalıya yemin eda ettirilip varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi doğru değildir. SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle asıl dava yönünden BOZULMASINA, davalı karşı davacı vekilinin temyiz itirazlarının bozma sebebine göre şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 05.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.