Yargıtay 3. Hukuk Dairesi · E. 2014/2383 · K. 2014/10417

3. Hukuk Dairesi         2014/2383 E.  ,  2014/10417 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : SALİHLİ AİLE MAHKEMESİ TARİHİ : 11/12/2013 NUMARASI : 2013/303-2013/298 Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir. Y A R G I T A Y K A R A R I Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Davacı 24.05.2013 tarihli dilekçesinde; davacı ve müşterek çocuklar için daha önce hükmedilen tedbir nafakasının artırılarak davacı için 400 TL'ye, çocuk için 350 TL'ye hükmedilmesini istemiştir. Mahkemece, önceki mahkeme kararının 04.02.2013 tarihinde onandığı, iş bu davanın ise 24.05.2013 tarihinde açıldığı, dava konusu nafakanın günün ekonomik koşulları ve hakkaniyet ilkesi dikkate alındığında yeterli olduğu, önceki nafakanın sonuçlanmasının üzerinden kısa bir sürenin geçmiş olduğu ve bu süre zarfında önceki kararın verildiği tarihle bu zaman dilimi arasında değişen bir durum olmadığı gerekçe gösterilerek, davanın reddine karar verilmiştir. Hükmü, davacı temyiz etmektedir. Dava, tedbir nafakasının artırılması istemine ilişkindir. Yasada nafakanın artırılabilmesi için kesin bir zaman dilimi aranmamıştır. Ayrıca, her dava açıldığı tarihteki koşullara göre değerlendirilecektir. Somut olayda; artırılması istenilen önceki nafaka 21.03.2012 olan dava tarihindeki koşullara göre verilmiş olup, iş bu davanın açıldığı 24.05.2013 tarihine kadar geçen yaklaşık 14 ay içinde tarafların sosyal ve ekonomik koşullarında değişme ve gelişme olduğu açıktır. Bunun aksinin düşünülmesi hayatın olağan tecrübelerine aykırı olup, kabulü imkansızdır. O halde mahkemece, 1 yıldan fazla zaman önce takdir edilen tedbir nafakalarının ihtiyaçların artması, ülke ekonomisindeki gelişmeler ve enflasyon nedeniyle paranın satın alma gücünün azalması hususları gözönünde bulundurularak, TMK'nun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak uygun bir miktarda artırılması gerekir. Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.