Yargıtay 7. Ceza Dairesi · E. 2014/24086 · K. 2016/5448

7. Ceza Dairesi         2014/24086 E.  ,  2016/5448 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : 5607 sayılı Yasaya Muhalefet HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; 1-Nakil vasıtasının müsaderesine ilişkin açılmış bir dava ve verilmiş bir hüküm olmadığından katılan ... İdaresi vekilinin sanık ...'a yönelik temyizine göre yapılan incelemede; Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 2-Sanık ... yönüyle yapılan temyiz incelemesinde; Sanık ...'in ikinci şöför olarak bulunduğu yolcu otobüsünün bagaj kısmında yer alan eşyaların arasında beyan edilmeyen çeşitli makyaj malzemeleri ve tekstil malzemesi ele geçirildiği cihetle ; sanığın aşamalardaki ifadesinde araçta bulunan eşyalardan bilgisinin olmadığını, bagaj yüklemeleri ile muavinlerin ilgilendiğini , suça konu eşyalardan yapılan arama sırasında haberdar olduğunu beyan etmesi ve diğer sanık ...'ın da bu beyanları doğrulayarak suça konu eşyaları kabullenmesi karşısında , sanık ...'in beyanlarına itibar edilerek beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi , Kabule göre ise; 1-Sanık hakkında hükmolunan hapisten çevrili adli para cezasının taksitle tahsiline karar verilirken 5237 sayılı TCK.nun 52/4, 5275 sayılı Yasa'nın 109 ve bu maddeye dayanılarak çıkarılan Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Tüzüğün 51. maddelerine aykırı olarak sanığın aleyhine ve infaz yetkisini de kısıtlar şekilde adli para cezasının hükmün kesinleşme tarihinden itibaren taksitlendirilmesine karar verilmesi, 2-Suç tarihinden önce 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasa'nın 5.maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6.madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı Yasa'nın 106.maddesinin 4 ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip, 10.fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde hapis cezasından çevrili adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğinin ve kısa süreli hapis cezasının tamamen infaz edileceğinin belirtilmesi, Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.03.2016 günü oy birliğiyle karar verildi.