Yargıtay 22. Hukuk Dairesi · E. 2014/24279 · K. 2015/35379

22. Hukuk Dairesi         2014/24279 E.  ,  2015/35379 K. "İçtihat Metni" Y A R G I T A Y İ L A M I MAHKEMESİ : İş Mahkemesi DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai ile hafta tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı İsteminin Özeti: Davacı, davalı işveren işyerinde kemik oyucusu olarak parça başı ücretle çalıştığını ve iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile izin, fazla çalışma ve hafta tatili alacaklarını istemiştir. Davalı Cevabının Özeti: Davalı, davacının çalışmasını süreklilik arz etmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının asgari ücretle çalıştığı ve davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Temyiz: Kararı davalı temyiz etmiştir. Gerekçe: 1.Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir. 2.Davacı içinin ücretinin tespiti, fazla çalışma yapıp yapmadığı , hafta tatillerinde çalışıp çalışmadığı ve fazla çalışma alacağının hesaplanması hususlarında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır. Somut olayda, davacının davalı işveren işyerinde kemik oyucusu olarak ve parça başına ücretle çalıştığı hususu davacının iddiası, davalının kabulü ve tanık anlatımları ile sabittir. Bu sebeple hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının asgari ücretle çalıştığı kabul edilerek yapılan hesaplamaya itibarla sonuca gidilmesi isabetli olmamıştır. Davacının parça başına ücretle çalıştığı sabit olmakla birlikte; dosyadaki delil ve belgelerden davacının günde kaç hayvan sökebileceği hususunda ücretini tespite yönelik yeterli delil ve belge bulunmamaktadır. Bu durumda; mahkemece davalı işveren işyerinde keşif icra edilerek, günde ortalama kaç hayvanın geldiği, bir işçinin günde kaç hayvan sökebileceği ve fesih tarihi itibari ile bir hayvan için kaç Türk Lirası ödeme yapıldığı hususları belirlenerek davacının ücreti tespit edilmeli; aynı keşif esnasında, gelen hayvan sayısına göre günde kaç saat çalışılması gerektiği ve davacının haftada kırk beş saati aşan çalışması bulunup bulunmadığı, hafta tatillerinde çalışmayı gerektirir bir iş yoğunluğu olup olmadığı hususları da belirlenmeli ve oluşacak sonuca göre hüküm altına alınan alacaklar tespit edilen ücrete göre hesaplanıp, fazla çalışma ve hafta tatili alacakları yeniden bir değerlendirmeye tabi tutulmalıdır. Davacının fazla çalışma yaptığının anlaşılması halinde ise parça başına ücretle çalışma halinde işçinin parça başı ücreti içinde fazla çalışmanın zamsız kısmı ödenmiş olmakla, fazla çalışma ücreti sadece yüzde elli zam miktarına göre belirlenmelidir. Bu yönler gözetilmeden ve davacının gerçek ücreti tespit edilmeden eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 22.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.