Yargıtay 21. Hukuk Dairesi · E. 2014/24778 · K. 2014/27370

21. Hukuk Dairesi         2014/24778 E.  ,  2014/27370 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi Davacı, çalıştığı işyeri ve yaptığı iş itibarıyla 506 sayılı Yasanın ek 5. maddesi gereğince itibari hizmet süresinden yararlandırılması gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi. K A R A R 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine; 2- Dava, davacının davalı işyerinde geçen 3787 günlük çalışmalarının itibari hizmet süresinden sayılması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece “davanın kabulü” şeklinde kurulan hükmün, Dairemizin 23/06/2014 tarih ve 2014/9787 Esas-2014/14615 Karar sayılı ilamı ile bozulması üzerine Mahkemece bozma ilamına uyma kararı verilerek yapılan yargılama neticesi “davanın kabulü ile davacının davalı ... Fabrikasındaki küspe kurutma, labaratuvar, rafineri Bölümlerinde 26/09/1987 – 30/09/2008 tarihleri arasında geçen 3465 günlük hizmetlerinden geçici ve daimi kadroyla çalışılan ve sigorta primi ödenmiş günlerinin x 0,25 formülüyle hesaplanan 3465x0,25=866 gün itibari hizmet süresi bulunduğunun ve bu sürenin davacıya ait sigortalık süresine itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine” şeklinde hüküm kurulmuştur. Somut olayda; davacıya ait hizmet belgesi ile işyerinin küspe kurutma bölümünde geçen hizmet süresi 0 gün olarak belirtilmiş iken hükme esas alınan 24/01/2014 tarihli bilirkişi raporu ile bu hizmet süresinin 360 gün hesabına göre 30 gün olarak kabul edilerek yapılan hesaplama neticesinde itibarî hizmet verilmesini gerektirir şartları taşıyan işyeri bölümlerinde geçen hizmet süresinin sehven toplam 3465 gün olarak belirlendiği ve bu şekilde Mahkemece sonuca gidildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece, davacının davalı ... Fabrikasındaki labaratuvar, rafineri bölümlerinde 02/11/1987 – 30/09/2008 tarihleri arasında geçen 3435 günlük hizmetlerinden geçici ve daimi kadroyla çalışılan ve sigorta primi ödenmiş günlerinin x 0,25 formülüyle hesaplanan 3435x0,25 = 859 gün itibarî hizmet süresi bulunduğunun ve bu sürenin davacıya ait sigortalık süresine itibarî hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesi gerekir iken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bu durum bozma nedenidir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HUMK’un 438/7. maddesi uyarınca hatalı kısım düzeltilmek suretiyle onanmalıdır. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinin tümüyle silinerek yerine “davacının davalı ... Fabrikasındaki labaratuvar, rafineri bölümlerinde 02/11/1987 – 30/09/2008 tarihleri arasında geçen 3435 günlük hizmetlerinden geçici ve daimi kadroyla çalışılan ve sigorta primi ödenmiş günlerinin x 0,25 formülüyle hesaplanan 3435x0,25= 859 gün itibarî hizmet süresi bulunduğunun ve bu sürenin davacıya ait sigortalık süresine itibarî hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine” rakam ve sözcüklerinin eklenmesine ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 15/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.