Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2014/2500 · K. 2014/6578

11. Hukuk Dairesi         2014/2500 E.  ,  2014/6578 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/10/2012 gün ve 2011/434-2012/218 sayılı kararı onayan Daire’nin 04/11/2013 gün ve 2013/1773-2013/19580 sayılı kararı aleyhinde vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin 25. sınıf hizmetler yönünden ''W'' ibareli markanın tescili istemiyle davalı nezdinde yaptığı başvurunun, KHK'nın 7/1(a) ve 5. maddeleri uyarınca reddedildiğini, bu ibarenin dünyanın birçok ülkesinde müvekkili adına kayıtlı olduğunu, ayırt edici nitelik taşıdığını ileri sürerek, YİDK'nın 2011-M-3919 sayılı kararının iptalini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, kararın usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir. Mahkemece, tek bir harften oluşan markaların kural olarak ayırt edicilikten yoksun oldukları, ayırt ediciliği bulunmayan bu gibi işaretlerin 556 sayılı KHK'nın 7/2. maddesi uyarınca kullanım sonucu ayırt edicilik kazandırılmaları halinde tescil engelinin ortadan kalkacağı, bunun için başvuru konusu ''w'' harfinin tescil kapsamındaki mallar yönünden 29.03.2010 tarihli marka başvurusu tarihinden önce çeşitli tanıtım yöntemleri sonucu, belirli bir ticari işletmeye ait marka imajının oluşturulması yani somut ayırtedicilik kazandırılmasının gerektiği, davacının dosyaya sunduğu delillerin, tescil talebine konu markanın otel hizmetleri ve otelde verilen eğlence, güzellik salonu, toplantı düzenleme gibi konularda tanıttığı, hiçbir şekilde 25.sınıf mallar yönünden tanıtıldığına, üretildiğine veya satıldığına ilişkin delil olmadıkları, dolayısıyla kullanım sonucu ayırt edicilik kazandırma iddiasının ispatlanamadığı gerekçesiyle, davanın reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 04/11/2013 tarihli kararı ile onanmıştır. Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 03/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.