Yargıtay 17. Hukuk Dairesi · E. 2014/25029 · K. 2017/6020

17. Hukuk Dairesi         2014/25029 E.  ,  2017/6020 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasındaki trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü: -KARAR- Davacılar vekili; 21/06/2013 tarihinde davalının maliki ve sürücüsü olduğu araç ile davacı ...'nin oğlu, diğer davacıların kardeşleri olan yaya ...'a çarparak ölümüne neden olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davacı anne Nafiye için 10.000,00-TL maddi, 10.000,00-TL manevi, murisin kardeşleri olan davacılar... ve ... için ayrı ayrı 2.500,00-TL maddi, 5.000,00-TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı davaya cevap vermemiştir. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacı ...'un maddi tazminat istemine yönelik davasının kısmen kabulü ile 2.822,61-TL destekten yoksunluk tazminatının kaza tarihi olan 21/6/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin isteminin reddine, diğer davacıların destekten yoksunluk tazminatı isteminin reddine; davacı ... için 3.000,00-TL manevi tazminatın, davacı ..., ... ve ... için 2.000,00-TL'şer manevi tazminatın kaza tarihi olan 21/06/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak adı geçen davacılara verilmesine, davacıların fazlaya ilişkin isteminin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. 1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmama- sına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir. 2-Dava trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece tarafların kusurunun tesbiti yönünde yapılan araştırma inceleme hüküm vermeye yeterli değildir. Somut olayda, davalı sürücünün taksirle ölüme neden olma suçundan ... 21. Asliye Ceza Mahkemesi 2013/391 E.- 2014/491 K. sayılı dosyasında yapılan yargılamasında mahkemece aldırılan 10/03/2014 tarihli bilirkişi raporunda yaya maktul ...'un yaya geçitlerinin bulunduğu yerlerde yayalar için bulunan ışıklı işaretlere uymaması nedeniyle asli, davalı araç sürücüsünün ışıklı kavşakta kendisine yeşil ışık yandığı esnada geçisini yaparken hız tahdit levhanını dikkate almayıp hızını azaltmadığından tali kusurlu bulunduğu; itiraz üzerine alınan ve hükme esas alınan 15.09.2014 tarihli ... Trafik İhtisas Dairesi raporunda maktul yaya ...’un karşıdan karşıya geçişini biraz ilerisinde bulunan trafik ışık kontrollü kavşakta yayalar için yeşil ışık yandığında yapması gerekirken yayalara kırmızı, araçlara yeşil ışık yandığı esnada geçişini yaptığı, karşıdan karşıya geçişi öncesi kendi can güvenliği açısından yol üzerinde gerekli-yeterli kontrolleri yapıp ilk geçiş hakkını yolda seyir halinde bulunan araçlara vermesi gerektiği hususlarına riayet etmediği, olay mahallinde seyir halindeki aracın önünden yolda seyir halinde bulunan araç sürücülerinin görüş ve tedbir imkanlarını kısıtlayacak biçimde geçişini yaptığı, yeterli düzeyde kontrolü yapmadan ve yaklaşmakta olan sanık sürücü idaresindeki aracın hızını-mesafesini dikkate almadan karşıya geçmeye çalıştığından asli derecede tam kusurlu olduğu, davalı ...’un aniden önüne çıkan yayaya karşı yakın mesafede alabileceği yeterli tedbir bulunmadığından kusursuz olduğu belirtilmiştir. Mahkemece hükme esas alınan 27/03/2014 tarihli makina mühendisi raporunda ise olay anında geçiş hakkı araçlara ait olup, yaklaşan aracın hızını gözetmeksizin yola giren davacılar yakını müteveffa Mevlut Yavuz'un kural dışı, dikkatsiz ve tedbirsiz davranışlarıyla meydana gelen olayda %75 kusurlu olduğu, kavşağa yaklaşan sürücülere hızlarını emniyetli seyir yapabilecek şekilde azaltma zorunluluğu getiren, "a" fıkrasına aykırı davranan, görüşe engel cisim bulunmayan yolda, yolun büyük bir kısmını geçmiş olan yaya karşısında etkili tedbir almakta geç kalarak dikkat ve özen yükümlülüğünü yerine getirmeyen davalı sürücü ...'un kuraldışı, dikkatsiz ve tedbirsiz davranışlarıyla olayda tali kusurlu olduğu belirtilmiştir. Mahkemenin gerekçeli kararında her ne kadar ceza dava dosyasında ki raporlar ile mahkemece alınan raporların uyumlu olduğu belirtilmişse de davalı sürücü taksirle ölüme neden olma suçundan ... 21. Asliye Ceza Mahkemesi 2013/391 E. - 2014/491 K. sayılı dosyasında yargılanmış; yargılama sırasında aldırılan ve hükme esas alınan 15.09.2014 tarihli ... kusur raporunda idaresindeki otomobil ile kendisine yanan yeşil ışığa istinaden olay mahalli kavşaktan geçişini yapmakta olduğu esnada, sağ tarafındaki başka bir aracın önünden aniden kaplamaya girerek önüne çıkan yayaya çarpmakta kusursuz bulunduğu kabul edilerek beraatine karar verilmiş olup anılan karar 18.04.2017 tarihinde onanarak kesinleşmiştir. Davacıların desteği maktul yaya ... yayalara kırmızı, yandığında karşıdan karşıya geçişini yaptığı esnada otomobilin çarpmasına maruz kalmıştır. 6098 sayılı TBK'nun 74. maddesi(818 Sayılı BK'nun 53.) gereğince hukuk hakimi, ceza mahkemesince belirlenen kusur durumu, ceza hukukunun sorumlulukla ilgili hükümleri ve beraat kararı ile bağlı değil ise de; ceza mahkemesinde belirlenen maddi vakıa ile bağlıdır. O halde, temyiz eden davalının kesinleşen ceza mahkemesi kararı ile belirlenen bu maddi vakıa eldeki dava yönünden bağlayıcı olduğundan, mahkemece tüm dosya kapsamına göre, önceki raporlar ve kesinleşen ceza mahkemesi dosyası da değerlendirilmek suretiyle kesinleşen maddi vakıaya göre çelişkilerin giderildiği uzman bilirkişi kurulundan rapor aldırılarak karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir. SONUÇ:Yukarıdaki (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 29.5.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.