Yargıtay 17. Hukuk Dairesi · E. 2014/2527 · K. 2015/10249

17. Hukuk Dairesi         2014/2527 E.  ,  2015/10249 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Devrek 1. Asliye Hukuk Mahkemesi TARİHİ : 23/05/2013 NUMARASI : 2011/284-2013/239 Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü: -K A R A R- Davacılar vekili, 09.08.2010 tarihinde davalı sigorta şirketine sigortalı olan, davalı .... Enj. Elk. İnşaat Ltd. Şti.ne ait ve diğer davalı sürücü H.. S.. idaresindeki aracın müvekkiller murisi S.K. idaresindeki motosiklete asli kusurlu olarak çarpması sonucu vefat ettiğini, FİHS tutarak bu nedenle davacı eş Nuray için 1.000,00-TL DYK, 500,00-TL ceaze defin gideri olmak üzere 1.500,00-TL maddi, 50.000,00-TL manevi, davacı çocuklar Umut ve Seray için ayrı ayrı 1.000,00’er TL DYK, 30.000,00’er TL manevi tazminatın, davacı baba Nazif için 10.000,00-TL, davacı kardeşler Nuray ve Ferat için ayrı ayrı 7.500,00’er TL olmak üzere toplam 138.000,00-TL tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsilini istemiştir. Davalı ..... Enj. Elk. İnşaat Ltd. Şti. vekili davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Diğer davalı H.. S.. davaya cevap vermemiştir. Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. 1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle, oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir. 2-Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şeklide (kusur oranları da) gözönünde tutularak, hak ve nesafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, TMK.nın 4. maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nesafete göre hükmedeceği öngörülmüştür. Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, davacılar murisi motosiklet sürücüsü S. K.’nun meydana gelen iki taraflı trafik kaza sonucu davalı sürücü H.. S..’ın % 25 kusuru hareketi sonucu vefat ettiği sabit olup davacılara hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde isteminin reddedilmesi isabetli bulunmamıştır. SONUÇ; Davacılar vekilinin, yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 07.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.