Yargıtay 8. Hukuk Dairesi · E. 2014/25370 · K. 2015/17792

8. Hukuk Dairesi         2014/25370 E.  ,  2015/17792 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Kırıkkale 1. Asliye Hukuk Mahkemesi TARİHİ : 02/07/2014 NUMARASI : 2013/1234-2014/1393 H.. Y.. ile S.. B.. ve müşterekleri aralarındaki muhdesat aidiyetinin tespiti davasının kabulüne dair Kırıkkale 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 02.07.2014 gün ve 1234/1393 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi bir kısım davalılar S.. B.., A.. Y.. ve H.. Y.. vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü: K A R A R Davacı vekili, dava konusu 2791 ada 5 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki iki katlı binanın ikinci katının davacıya aidiyetinin tespitine karar verilmesini istemiştir. Bir kısım davalılar vekili, dava konusu binanın mirasbırakan tarafından yapıldığını açıklayarak, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur. Mahkemece, davanın kabulü ile muris adına hisseli olarak tapuda kayıtlı olan taşınmaz üzerindeki 2 katlı yapının ikinci katının mülkiyetinin davacıya aidiyetine karar verilmesi üzerine, hüküm bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir. 1- Dosya kapsamına dava evrakı ile yargılama tutanakları içeriğine, mahkemece deliller değerlendirilerek karar verildiğine ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmadığına göre bir kısım davalılar vekilinin aşağıdaki bent haricindeki yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddine, 2- Bir şeye malik olan kimse, o şeyin bütünleyici parçalarına da malik olur (4721 s.lı TMK 684/1 m). Arazi üzerindeki mülkiyet, kullanılmasında yarar olduğu ölçüde, üstündeki hava ve altındaki arz katmanlarını kapsar. Bu mülkiyet kapsamına, yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere yapılar, bitkiler ve kaynaklar da girer (TMK 718 m). 22.12.1995 tarih ve 1/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da vurgulandığı gibi Eşya Hukukunda, muhdesattan, bir arazi üzerinde yapı ve tesisler ile bağ ve bahçe şeklinde dikilen ağaçları anlamak gerekir. Muhdesat, sahibine arazi mülkiyetinden ayrı, bağımsız bir mülkiyet veya sınırlı bir ayni hak bahşetmez. Muhdesat sahibinin hakkı, sadece şahsi bir haktır (TMK 722, 724, 729 m.ler). Taşınmaz üzerindeki bina, ağaç gibi bütünleyici parça niteliğindeki muhdesatların taşınmazın arzından ayrı bir mülkiyetinin varlığından söz edilemez. Açıklanan ilke ve esaslara göre, kural olarak muhdesatın arz malikinden başkasına aidiyetinin tespiti istenemez. Ne var ki; çoğun içinde azda vardır kuralı gereğince, muhdesatın mülkiyetinin aidiyetinin tespiti isteğinin, muhdesatı meydana getirenin tespitini de kapsadığı kabul edilmelidir. Muhdesatın aidiyeti isteğiyle açılan bu tür davalarda, güncel hukuki yararın mevcut olması ve iddianın kanıtlanması durumunda muhdesatın davacı tarafça meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesi gerekir. Somut olayda; dosyanın içeriğine, toplanan delillere, tanık beyanlarına göre dava konusu 2791 ada 5 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki 2 katlı binanın ikinci katının davacı tarafından meydana getirildiği sabit olmuştur. Mahkemece muhdesatın davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken, muhdesatın aidiyetine karar verilmesi doğru değilse de, bu husus yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden bozma nedeni yapılmamış, 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanacak olan 1086 sayılı HUMK'nun 438/7.maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir. SONUÇ: Temyiz edilen hükmün, yukarıda 2. bentte açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanacak olan 1086 sayılı HUMK'nun 438/7.maddesi uyarınca, birinci paragrafındaki "mülkiyetinin davacıya aidiyetine" tümce çıkarılarak, yerine "davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine" sözcüklerinin yazılmasına, hüküm fıkrasının bu şekilde düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, temyize ilişkin diğer itirazlarının yukarıda 1. bentte açıklanan sebeplerle REDDİNE, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 375,70 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalılara iadesine, 08.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.