Yargıtay 22. Hukuk Dairesi · E. 2014/25452 · K. 2016/1271

22. Hukuk Dairesi         2014/25452 E.  ,  2016/1271 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : İş Mahkemesi DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, ücret alacağı ile bakiye süre tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, müvekkilinin 28.09.2009 tarihinde davalı iş yerinde sorumlu müdür olarak işe başladığını, çalıştığı dönemde müvekkiline uzun süre ücretlerinin ödenmediğini, müvekkilinin ödenmeyen ücretini talep ettiğini ancak işveren tarafından bunun üzerine işine son verildiğini belirterek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret alacağı ve bakiye süre ücret alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir. Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Temyiz: Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir. Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Davacı işçinin belirli süreli iş sözleşmesi ile çalışıp çalışmadığı ve buna göre bakiye süre ücretine hak kazanıp kazanmadığı noktasında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır. 4857 sayılı İş Kanunu’nun 11. maddesinde, “İş ilişkisinin bir süreye bağlı olarak yapılmadığı halde sözleşme belirsiz süreli sayılır. Belirli süreli işlerde veya belli bir işin tamamlanması veya belirli bir olgunun ortaya çıkması gibi objektif koşullara bağlı olarak işveren ile işçi arasında yazılı şekilde yapılan iş sözleşmesi belirli süreli iş sözleşmesidir.” denilmektedir. Bu şekilde belirli süreli iş sözleşmesinden söz edilebilmesi için sözleşmenin açık veya örtülü olarak süreye bağlanması ve bunun için objektif nedenlerin varlığı gerekir. Dosya kapsamında taraflar arasında Malatya 1. Noterliğinde 28.09.2009 tarihli ve 21189 yevmiye no ile bağıtlanan “Sıvılaştırılmış Petrol Gazları (LPG) Piyasası Otogaz İstasyonu sorumlu Müdür Tip Sözleşmesi” başlığını taşıyan sözleşme bulunmaktadır. Bu sözleşmenin 01.10.2009-01.10.2015 tarihleri arası geçerli olduğu kararlaştırılmıştır. Ancak somut olayda; taraflar arasında belirli süreli iş sözleşmenin yapılmasını gerektirecek objektif nedenler bulunmadığından iş ilişkisinin belirsiz süreli iş sözleşmesine dayandığının kabulü gerekir. Şu halde belirsiz süreli iş sözleşmesi ile çalışan işçinin bakiye süre ücretine hak kazanması söz konusu olmayacağından bakiye süre ücreti talebinin reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi isabetsizdir. Kaldı ki davacı taraf temyiz dilekçesinde iş sözleşmesinin kendileri tarafından feshedildiğini beyan ettiğine göre bakiye süre ücreti talebinde bulunamayacağı nazara alınmalıdır. 3-Davacının aylık ücretinin miktarı konusunda da uyuşmazlık bulunmaktadır. Taraflar arasındaki sözleşmede; davacının haftada 12 saat ve ayda 48 saat çalışacağı ve çalışma süresine esas gün sayısının ayda 6 günden az olamayacağı ile sözleşmede belirtilen işlerden dolayı sözleşme dönemi süresince alacağı aylık asgari ücret 695,00 TL (AltıYüzDoksanBeş) olduğu, işveren tarafından her ayın başında nakden ve defaten ödeneceği öngörülmüştür. Bu durumda taraflar arasındaki iş sözleşmesinde davacının çalışma saatleri ile haftalık çalışma günleri belirlendiğine göre sözleşmede belirtilen ücret seviyesinin aylık ücret olduğunun kabulü gerekir. Bu ücret günlük baza indirgenerek sonuca gidilemez. Mahkemenin bu yöndeki hesaplama şekli hatalı olmuştur. 4-Davacının ücret alacağı yönünden ise; yukarıda belirtildiği şekilde sözleşmede belirlenen ücreti üzerinden davacının talep ettiği döneme ilişkin yapılan ödemelerde mahsup edilerek ücret alacağı hesaplanmalıdır. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.