Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2014/25722 · K. 2015/36586

9. Hukuk Dairesi         2014/25722 E.  ,  2015/36586 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, ücret alacağı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 22/11/2007-26/04/2009 tarihleri arasında çalıştığını, işten çıkarıldığı tarihte davalı şirketin maliki bulunduğu aracı kullanan sürücünün kusuru sebebiyle işkazasına uğradığını, tedavi süresicinde kötü niyetli olarak iş akdinin feshedildiğini, müvekkilinin çalışmaya başladığı 22/11/2007 tarihinden itibaren işten çıkarılış tarihine kadar aylık ücretlerine mahsuben davalı şirket tarafından hiç bir ödeme yapılmadığını, ödenmesi gereken fazla mesailerinin ve bayram ve hafta sonu çalışma alacaklarının ödenmediğini, yıllık izinlerini kullanmadığını buna karşılık ücretlerininde ödenmediğini, son ücretinin 850,00 TL olduğunu iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, davacının müvekkili işyerinde 06/02/2008-26/04/2009 tarihleri arasında çalıştığını, 26/04/2009 tarihinde pazar günü , çalışmanın olmadığı gün müvekkiline ait araç ile amirlerinin izni olmadan ...'a giderek alkol alıp gezmek amaçlı aracı kullandığını, müvekkil şirkette asla pazar günü çalışmasının yapılmadığını, kazanın meydana gelme sebebinin davacının kusurlu hareketlerinin olduğunu, davacının aracı kullanmamasının kusurunu ortadan kaldırmayacağını, çalışmaları süresinde hiç ücret almadan çalışıldığı iddiasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, davacının her yıl izinlerini düzenli olarak kullandığını, resmi bayramlarda çalışmadığını, asgari ücret dışında davacıya başka bir ücret ödemesinin yapılmasının söz konusu olmadığını, davacının iş akdinin müvekkiline haksız ve kötü niyetli, kusurlu olarak ağır zarar vermesinden dolayı feshedildiğini davanın haksız olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan tüm temyiz itirazları yerinde değildir. 2- Mahkemece, davanın reddine ve reddedilen miktar üzerinden nisbi vekalet ücretine hükmedilmesine rağmen, davalı lehine hesaplanan vekalet ücretinin eksik olması hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir. F) Sonuç: Hüküm fıkrasının 8. bendinin tamamen çıkarılarak yerine “8-Davalı kendini vekille temsil ettirdiğinden red edilen miktar (23.604,12-TL) üzerinden avukatlık asgari ücret tarifesi uyarınca tayin ve taktir olunan 2.832,49-TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,,” bendinin eklenerek hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 23.12.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.