Yargıtay 23. Hukuk Dairesi · E. 2014/2590 · K. 2014/6410

23. Hukuk Dairesi         2014/2590 E.  ,  2014/6410 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Edremit 2. Asliye Hukuk Mahkemesi TARİHİ : 14/02/2013 NUMARASI : 2011/566-2013/93 Taraflar arasında görülen itirazın iptali davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 08.11.2013 gün ve 5465 Esas, 6950 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü: - KARAR - Davacı vekili, müvekkili kooperatifçe davalı aleyhine kooperatif ortaklığından kaynaklanan 66.500,00 TL asıl alacak, 59.388,75 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 125.888,75 TL'nin tahsili amacıyla başlatılan icra takibine davalının itirazının haksız olduğunu ileri sürerek, itirazının iptali ile takibin devamına ve % 40 oranında icra inkâr tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, davalının üyelik devraldığı halde yeni üye olarak kaydının yapıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyiz istemi üzerine, Dairemizin 08.11.2013 tarih ve 5465 E., 6950 K. sayılı ilamıyla, davalının kooperatif hissesinin dava dışı Emine Tosun Diri'den devralındığı yönündeki savunması konusunda eksik inceleme yapıldığı, davalının anılan kişiden üyeliği devir alıp almadığının kesin olarak belirlenmesi, devir almış ise anasözleşmenin 17/3. maddesi hükmü uyarınca devreden üyenin hak ve yükümlülüklerinin devir alana geçeceği, buna göre, devir alanın ödemelerinden geriye kalan borcu davalının devir aldığının kabulü, boşalan üyeliğe davalının yeni üye olarak kaydının yapıldığının belirlenmesi halinde ise, davalının anılan kişinin ödemelerinden yararlanamayacağı ve davalının kooperatife giriş tarihinden itibaren asıl alacak ve işlemiş faiz borcunun belirlenmesi gerektiği, işlemiş temerrüt faizi oranı ve miktarı ile işleyecek temerrüt faizi oranı bakımından karar tarihinden önce yürürlüğe giren TBK'nın 120. maddesinin dikkate alınmamasının doğru olmadığı belirtilerek, diğer temyiz itirazları incelenmeksizin davalı yararına bozulmuştur. Bu kez, davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, takdiren 226,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 20.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.