Yargıtay 22. Hukuk Dairesi · E. 2014/26044 · K. 2014/27325
22. Hukuk Dairesi 2014/26044 E. , 2014/27325 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : İstanbul 7. İş Mahkemesi TARİHİ : 13/02/2013 NUMARASI : 2011/449-2013/73 Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı, davalı işyerinde teknisyen olarak işe başladığını, davalı kurumun doğrudan bu işyerinde işçi çalıştırmadığını, bunun yerine işleri ihale ile taşeron firmalara gördürdüğünü davalı Ö.. Grup Ltd. Şti.'nin ihaleyi alamayınca kendisini işten çıkardığını, beyan ederek yıllık ücretli izin ile kıdem ve ihbar tazminatlarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı kurum vekili, kurum ile şirket arasında İstanbul Dinlenme ve Bakımevi Müdürlüklerinin teknik destek ve ulaşım hizmetlerinin yürütülmesi hizmet alımı konulu Teklif Birim Fiyat Hizmet Alımı Sözleşmesi akdedildiğini, müvekkil kurumun işveren olarak nitelendirilmesi mümkün olmadığından asıl işveren olarak da nitelendirilmesinin mümkün olmadığını, davacının talep etmiş olduğu kıdem, ihbar tazminatı ve yıllık ücretli izin alacaklarından diğer davalının sorumlu olup müvekkil kurumun herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığı beyan ederek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur. Davalı Ö.. Grup Ltd. Şti.'nin vekili müvekkil firmanın bir işveren sıfatı bulunmaması sebebiyle kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti taleplerinin muhatabının müvekkil değil davalı idarenin olduğunu, müvekkilinin somut olayda işveren sıfatı bulunmadığından bahisle davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmesini savunmuştur. Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin alacaklarının kısmen kabulüne karar verilmiştir. Karar davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiştir. 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Yargılama giderlerinden sayılan ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 326, Avukatlık Kanunu'nun 169 ve Avukatlık Ücret Tarifesinin 1. maddelerinde düzenlenen, ancak müstakil bir varlığı olmayan ve ait olduğu davanın konusunu teşkil eden hak ve alacağa sıkı sıkıya bağlı bulunan avukatlık ücretinin; haksız çıkan tarafa yükletilmesi gerekir. Zira, haksız davranışta bulunan bir kimsenin, bu haksız davranışının bütün sonuçlarından sorumlu tutulması hukukun genel kurallarındandır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun yargılama giderlerinin haksız çıkan tarafa yükletilmesine ilişkin 326. maddesi bu ilkeye dayanmaktadır. Kural olarak, davada haklı çıkan taraf kendisini vekil ile temsil ettirmiş ise, vekalet ücreti diğer yargılama giderleri gibi haksız çıkan taraftan alınarak haklı çıkan tarafa verilir. Somut olayda, kendisini vekille temsil ettirmediği gözetilmeksizin davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur. SONUÇ: Hükmün altıncı fıkrasında yazılı "Kabul edilen miktar bakımından nisbi tarife uyarınca hesaplanan 1.276,60 TL avukatlık parasının davalılardan alınıp, davacıya verilmesine," ifadelerinin çıkarılarak, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden Ö.. Grup Ltd. Şti.'ne yükletilmesine, 13.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.