Yargıtay 22. Hukuk Dairesi · E. 2014/26293 · K. 2015/15563

22. Hukuk Dairesi         2014/26293 E.  ,  2015/15563 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi DAVA: Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı İsteminin Özeti: Davacı, haklı bir sebep olmadan iş sözleşmesinin feshedildiğini beyan ederek davalıdan kıdem tazminatı ile bir takım işçilik alacaklarını davalıdan tahsilini istemiştir. Davalı Cevabının Özeti: Davalı, davanın reddini istemiştir. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir. Temyiz: Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. Gerekçe: Davacı işçinin iş sözleşmesinin feshi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır. Somut olayda, davalı işyerinde mağaza sorumlusu olarak çalışan davacının iş sözleşmesinin mahkemece, davacının yapmış olduğu envanter sayımında açık oranının şirketin kabul edebileceği rakamların çok üzerinde çıktığı, gerekeçsiyle haklı sebeple feshedildiği bu sebeple kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamayacağı gerekçesiyle dava reddedilmiştir. Dosya kapsamı itibariyle davalı işyerinde çeşitli zamanlarda envanter konrollerinin yapıldığı, yapılan sayımlara göre mağaza bazında açık oranlarının tespit edildiği, buna ilşkin davacının savunmasının alındığı görülmüştür. Ancak davalı işyerindeki bu envanter açığının kapsamının ne olduğu, nasıl oluştuğu, açık oranının kabul edilemez düzeyin nasıl belirlendiği dosya kapsemından anlaşılamamaktadır. Davalı işyerinde bu sayımlarla ilgili kimlerin sorumlu olacağı, mağaza sorumlusu olarak davacının bu açık oranın çıkmasındaki etkisi ile sorumluluğunun bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi açısından bahsi geçen konuda uzman bilirkişiden görüş alınarak mahkemce bu sonuca göre kıdem ve ihbar tazminatları yönünden bir değerlendirme yapılmadan karar verilmesi hatalıdır. 2-Taraflar arasında, davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda da uyuşmazlık bulunmaktadır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının haftalık yirmibir saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek fazla mesai alacağı hesaplanmıştır. Fazla mesai alacağı konusunda dosya kapsamındaki tanık beyanları yapılan işin niteliği ve davanın taraflarının anlatımları dikkate alındığında, davalı işyerinin sabah 9:00-21:00 arsı açık olduğu anlaşılmıştır. Buna göre birbuçuk saat ara dinlenme süresinin düşülmesiyle haftalık onsekiz saat fazla mesai yaptığının kabulü ile önceki hükümdeki takdiri indirimi ile birlikte karar altına alınması dosya içeriğine daha uygun düşecektir. Karar bu yönüyle hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. 3-Davacının yıllık izin talebi kabul edilerek davacının yirmisekiz günlük izin hakkı olduğu kanaatiyle talebi kabul edilmiş ise de; dosyada yıllık izin ücretinin ödendiğine dair banka dekontu bulunmakla bu alacak talebinin reddi gerekirken kabul edilmesi hatalı olup bozmayı gerketirmiştir. Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 28.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.