Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2014/26870 · K. 2014/28840

9. Hukuk Dairesi         2014/26870 E.  ,  2014/28840 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : NEVŞEHİR 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (İŞ) TARİHİ : 27/12/2011 NUMARASI : 2010/303-2011/444 DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I A)Davacı isteminin özeti: Davacı vekili, müvekkilinin davalı işveren yanında 15.11.2004-15.10.2009 arasında kesintisiz çalıştığını, işverenin davacının aynı zamanda eski kayınpederi olduğunu, davacının davalıya ait markette TOKİ, N.. ve B.. H. şubelerinde 07.00-01.00 arasında haftanın 7 günü çalıştığını, bu çalışma karşılığında davalının sigortasını yatıracağını ve ücret karşılığı bu marketin biri ile oturmakta olduğu evi kendisine vereceğini söylemesi üzerine kabul ettiğini, davalının bu taahhüdü yerine getirmediği gibi, hiçbir ücret ödemediğini, iş akdinin sonlandırıldığını iddia ederek 5 yıllık ücret, kıdem tazminatı ve fazla mesai alacaklarının faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. B)Davalı cevabının özeti: Davalı vekili, davacının müvekkilinin kızı ile 13 sene önce evlendiğini, bu evlilikten iki tane çocukları bulunduğunu, kızını davacı ile evlendiren müvekkilinin damadını kendi çocuğu gibi görerek işi teslim ettiğini ve kendisine ait evi de oturmaları için verdiğini, bu evlilik süreci içerisinde davacının işçi gibi hiçbir zaman çalışmadığını ve marketin patronu durumunda olduğunu, markete ait tüm malları satın alma, satış ve işleri düzenleme yetkisinin kendisinde olduğunu, işe 10-11 arasında gelen ve erkenden ayrılan davacının çalıştığı yerin işçisi asla olmadığını, evliliğin ikinci yılından itibaren başka kadınla ilişkisi olan davacıya davalının kızının hatırına sabrettiğini, hiçbir hareketine ses çıkarmadığını, rastgele ve lüzumsuz yaptığı tüm borçları müvekkilinin ödediğini, buna ilişkin kredi kartı bilgileri ile ödenen borçlara dair tüm dokümanların delillerle sunulacağını, davalı tarafından ödenen toplam borç miktarının 65.000 TL civarında olduğunu, davacının hiçbir alacağı olmadığı gibi, şahsi borçlarını dahi müvekkiline ödettiğini, bu sebeple hiçbir alacağı kalmadığını, esasen bu olayın hemen sonrasında başkası adına aynı işi yapan işyeri açtığını, evliliği sürekli sorunlu olan davacının işyerinin kredisini kullanarak çeşitli yerlerden borç aldığını, en son eşini döverek evi ve işi kendisinin terk ettiğini, işi terk ettikten sonra aynı işi yapan bir işyerini müvekkiline komşu olarak açtığını ancak başka biri adına işletmeye başladığını, ödenen borçlara dair yasal haklarını saklı tuttuklarını, davacının işçi gibi çalışmadığını, işyerini haksız ve kanunsuz olarak terk ettiğini, ayrıca davalının kızını dövdüğünü ve iş kanununa aykırı olarak işi terk ettiğinden tazminat hakkı bulunmadığını, keza istediği zaman işe gelen ve istediği zaman terk eden davacının fazla mesai talep hakkı da olmadığını, işyerinin bütün gelirleri elinde olan ve eşini dövüp ayrılıncaya kadar istediği gibi kasayı kullanan ve giderken de fuzuli yaptığı borçları davalıya bırakan kişinin işçi alacağı istemesinin haksız ve usulsüz olduğunu savunmuştur. C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, davanın kabulü ile kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti ve ücret alacaklarının tahsiline karar verilmiştir. D)Temyiz: Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. E)Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Davalı vekili, temyiz dilekçesi ekinde bizzat davacı tarafından düzenlendiğini iddia ettiği belge fotokopileri ibraz etmiştir. 1086 Sayılı Yasa döneminde açılan davalarda ödeme definin temyiz dahil yargılamanın her aşamasında ileri sürülebileceği kabul edilmekle bu belgelerin davacıya sorularak değerlendirilmesi için kararın bozulması gerekmiştir. F)Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 01.10.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.