Yargıtay 21. Hukuk Dairesi · E. 2014/26963 · K. 2015/3644

21. Hukuk Dairesi         2014/26963 E.  ,  2015/3644 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir. Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. K A R A R Dava, davacının 15.6.2000 ile 15.12.2005 tarihleri arasında davalı işverene ait işyerinde( 34 M 2879 plaka sayılı ve 34 TBT 42 plaka sayılı araçlar) geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş ise de; bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir. Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir. Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davalı işyerinin kanun kapsamında olmadığı ve davacı adına davalı işyerinden bildirimde bulunulmadığı görülmüştür. Somut olayda; her nekadar dinlenilen tanıklar beyanlarında davacı ve davalı arasında yüzde usulü çalışmaya dair bir ilişkinin olduğu, davacının günlük hasılattan yüzde olarak payına düşen kısmını aldığını belirtilmiş, beyanlar doğrultusunda mahkemece işçi-işveren ilişkisi olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği anlaşılmıştır. Yapılacak iş, hizmet akdinin oluşabilmesi için işyerinin varlığı öncelikli koşul ise de işyerinin 506 sayılı Yasa kapsamına alınmamasının dahi hizmet akdine engel olmayacağı gözetilerek davalı işyerinin hangi tarihte vergiye kayıtlı olduğu ve araçların ruhsat alınma tarihleri dikkate alınarak davacı ile araç sahibi arasındaki yüzde usulü çalışmanın hizmet akdini etkilemeyeceği kabul edilerek elde edilecek sonuca göre karar vermekten ibarettir. Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır. SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine 26.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.