Yargıtay 4. Hukuk Dairesi · E. 2014/2740 · K. 2014/16740

4. Hukuk Dairesi         2014/2740 E.  ,  2014/16740 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Trabzon 2. Asliye Hukuk Mahkemesi TARİHİ : 07/02/2013 NUMARASI : 2011/146-2013/28 Davacı Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Genel Müdürlüğü vekili Avukat S. K. tarafından, davalı İ.. Y.. aleyhine 20/05/2011 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 07/02/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. Dava, özel kanuna dayalı olarak yapılan yersiz ödemenin davalıdan tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir. Davacı vekili dava dilekçesinde, davalıya 2828 sayılı Kanun'un ek 7. maddesi kapsamında özürlü evde bakım hizmeti karşılığı olarak kendisine ödeme yapılan davalının, yapılan araştırma neticesinde gelir ölçütünü aştığı tespit edildiğinden yersiz ödenen alacağın davalıdan tahsilini istemiştir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. 04/07/2012 tarih ve 6353 sayılı Kanunun 13. maddesi ile 2828 sayılı Yasa'ya eklenen geçici 9. maddesi ile "...yersiz olarak ödenen tutarlar birinci fıkrada belirtilen gelir ölçütünün geçildiği oranda yasal faizi ile birlikte takip ve tahsil edilir." hükmü getirilmiştir. Anılan yasal düzenleme ile dava konusu edilen alacağın kapsamının daraltılmak suretiyle "sadece gelir ölçütünün aşıldığı oranda tahsili cihetine gidileceği" öngörülmüş olduğundan; 2828 sayılı Kanun'un amaç ve kapsamı ile T.C. Anayasası'nın 2, 5 ve 61. maddeleri nazara alındığında, dar gelirli vatandaşlar lehine yapılan bu yasal değişikliğin kamu düzenine ilişkin olduğu ve temyiz edenin sıfatına bakılmaksızın bu hususun yargılamanın her aşamasında dikkate alınması gerektiği anlaşılmaktadır. Şu durumda, uyuşmazlığın yeni yasal düzenleme gözetilip değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekir. Karar bu nedenle bozulmalıdır. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 08/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.