Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2014/277 · K. 2014/2864

9. Hukuk Dairesi         2014/277 E.  ,  2014/2864 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : GEBZE 1. İŞ MAHKEMESİ TARİHİ : 12/08/2010 NUMARASI : 2004/703-2010/596 DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, maaş alacağı, fazla mesai ücreti, ikramiye alacağı ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı S.. Boya ve Kimya San. A.Ş. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, müvekkilinin 22.02.2000-13.03.2004 arasında davalı şirketin boya fabrikasında alt işveren T.. Gıda Sanayi Tic. A.Ş.'nin müteahhitliği altında işçi olarak çalıştığını, 2003 Yılı Mayıs ayından itibaren sigorta primlerinin ödenmemesi, 2003 Yılı Kasım ve Aralık ayı ücretlerinin gecikmeli ve taksitler halinde ödenmesi, 2004 Yılı Ocak ayı maaşının hiç ödenmemesi nedenleri ile müvekkilinin, iş akdini haklı olarak feshettiğini, fazla çalışma yapmasına rağmen bu ücretlerinin ödenmediğini, üç ayda bir, 1 maaş tutarında verilen ikramiyenin 2000 Yılı Aralık ayından itibaren ödenmediğini, yıllık izinlerinin tam olarak kullandırılmadığını iddia ederek kıdem tazminatı ile ücret, fazla çalışma, ikramiye ve yıllık izin alacaklarının davalılardan tahsilini istemiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı S.. Boya ve Kimya Sanayi A.Ş. vekili; ekonomik koşullar karşısında müvekkil şirket işletmesinde istihdam edilen tüm personelin iş akitlerinin feshedildiğini, ücret ve işçilikten doğan tüm diğer haklar bakımından davacının diğer davalı şirkete bağlı olarak çalıştığını, 2004 Yılı Şubat ayı maaşına mahsuben kendisine net 200,00 TL ödeme yapıldığını, ikramiye alacağı talebinin yersiz olduğunu, 2000 Yılı Aralık tarihinden itibaren ikramiye ödeme şeklinin değiştiğini, ikramiye ödemelerinin 12 aya bölündüğünü, fazla çalışma yapılmadığını savunarak davanın reddini istemiştir. Davalı T.. Turizm Gıda Sanayi Ticaret A.Ş. vekili; davacının asıl işvereninin diğer davalı şirket olduğunu, müvekkili şirketinin alt işveren konumunda olduğunu, müvekkili şirketin yaptığı işlerin karşılığını davalı Safran Şirketinden tahsil edemeyerek mağdur olduğunu, başka bir alacağı bulunmadığını, ikramiye ödemesinin söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının, davalı S.. Boya AŞ taşeronu T.. Turizm Gıda İşl. Tic. San. AŞ. işçisi olarak davalı T.. Turizm şirketinde çalışırken ücretlerinin ödenmemesi nedeniyle iş akdini haklı nedenle feshettiği, S.. Boya San. AŞ nin diğer davalı şirketin asıl işvereni olduğu, her iki şirket arasında alt işveren üst işveren ilişkisinin bulunduğu, davacının kıdem tazminatı hak edecek şekilde iş akdini feshettiği, denetime elverişli bilirkişi raporunda hesap edilen izin alacağı, ikramiye, ücret ve fazla çalışma alacağının davacıya verilmesi gerektiği, ancak hesap edilen fazla çalışma alacağı davacının izinli ve raporlu olabileceği günler dikkate alındığında hayatın olağan akışına uygun görülmediğinden %40 oranında hakkaniyet indirimi yapıldığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı davalılardan S.. Boya ve Kimya Sanayi A.Ş. vekili temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı S.. Boya ve Kimya Sanayi A.Ş. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2- Emsal nitelikteki 2007/12804, 2007/12779, 2007/12780, 2007/21057, 2009/24219, 2009/24221, 2009/24223, 2009/24225 vd Esas sayılı dosyalarda 2001 yılında ikramiyelerin maaşlara yansıtılarak ödendiği gerekçesi ile ikramiye alacağının reddine karar verildiği, davacı ve/veya taraflar vekillerinin temyizi üzerine bu kararların Dairemizce onandığı birlikte değerlendirildiğinde ikramiye alacağının reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalıdır. 3- Davalı vekili, davacı tarafın ıslah dilekçesi vererek alacak miktarlarını arttırmasından sonra usulünce ıslaha karşı zaman aşımı definde bulunduğu halde ıslaha karşı yapılan zaman aşımı def'i değerlendirilmeden hüküm kurulması isabetsizdir. F) Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 03.02.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.