Yargıtay 6. Hukuk Dairesi · E. 2014/2807 · K. 2014/13652

6. Hukuk Dairesi         2014/2807 E.  ,  2014/13652 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi TARİHİ : 24/09/2013 NUMARASI : 2011/339-2013/599 Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak,sözleşmenin feshi ve müdahalenin önlenmesi davasına dair karar, davacılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Uyuşmazlık, asıl ve birleşen Ankara 10. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2011 / 825 Esas sayılı dosyasında Şubat- Temmuz 2011 ayları kirasının tahsiline yönelik icra takiplerine yapılan itirazların iptali ve icra inkar tazminatının tahsili, birleşen Ankara 11. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2011 / 418 Esas sayılı dosyasında davalı S.. T.. ile akdedilen 12.02.2009 tarihli sözleşmenin feshi ile davalılar S.. T.. ve A.. B..'ın kiralanana müdahalelerinin önlenmesine ilişkindir. Mahkemece asıl ve birleşen Ankara 10. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2011 / 825 Esas sayılı dosyasında açılan davanın kabulü ile davalılar S.. ve N.. T..'in itirazlarının iptaline, takibin devamına, adı geçen davalıların % 40 icra inkar tazminatına mahkum edilmesine, birleşen Ankara 11. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2011 / 418 Esas sayılı dosyasında açılan davanın kısmen kabulü ile davalı S.. T.. ile düzenlenen 12.02.2009 tarihli kira sözleşmesinin feshine, davalılar S.. T.. ve A.. B..'ın kiralanana müdahalelerinin önlenmesi isteminin reddine karar verilmesi üzerine, hüküm davacılar vekili tarafından birleşen Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2011 / 418 Esas sayılı dosyasında açılan davada reddine karar verilen müdahalenin önlenmesi istemine yönelik olarak temyiz edilmiştir. Davada dayanılan ve hükme esas alınan 12.02.2009 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşme ile dava konusu edilen gazete- meşrubat büfesi davacılar tarafından davalı S.. T..'e kiralanmış, sözleşmeyi diğer davalı N.. T.. garantör sıfatı ile imzalamıştır. Söz konusu büfe aslında Çankaya Belediyesi'ne ait iken, 16.03.2004 başlangıç tarihli ve iki yıl süreli kira sözleşmesi ile dava dışı SZ İnşaat Turizm Ltd. Şti'ye kiralanmıştır. Büfe, anılan kiracı şirket tarafından 01.11.2007 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile ve bir yıl süreyle davacılara kiraya verilmiştir. Bu sözleşmenin özel şartlar bölümü 5. maddesinde devir, ortak alma ve alt kiraya verme yasağı kararlaştırıldığından kiralananda alt kiracı durumunda bulunan davacılar, bu kez işletme sözleşmesi adı altında kiralananı 12.02.2009 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi ile davalı S.. T..'e kiralamışlardır. Kiracılık süreci içinde davalı S.. T.. ile diğer davalı A.. B.. arasında 10.11.2009 tarihinde ortaklık sözleşmesi düzenlenmesi ve kiralananın fiilen A.. B.. tarafından kullanılması nedeniyle davacılar birleşen Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2011 / 418 Esas sayılı dosyasında açtıkları dava ile, davalı S.. T.. ile akdedilen sözleşmenin feshini ve davalılar S.. T.. ile A.. B..'ın kiralanana müdahalesinin önlenmesini talep etmişlerdir. Mahkemece yapılan yargılama sonucu 12.02.2009 tarihli sözleşmenin feshine karar verilmekle birlikte, davanın açıldığı tarihte sözleşmenin ayakta olması ve haksız ve hukuka aykırı kullanımın olmaması gerekçesi ile müdahalenin önlenmesi isteminin reddine karar verilmiştir. Ne var ki, verilen karar ile taraflar arasındaki kira sözleşmesi sonlandırılmış olmaktadır. Akdin feshine karar verilmesinden sonra, davalı kiracının ya da kiralananı fiilen kullanan davalı A.. B..'ın halen taşınmazda oturmasına izin verilmesi, taraflar arasında yeni uyuşmazlıklara yol açabilecektir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 19.06.2013 gün ve 2013 / 6-96 Esas 2013 / 859 Karar sayılı kararı da bu yöndedir. Kaldı ki, mahkemenin sözleşmenin feshine karar vermesi ile davalıların kiralananda bulunmasının haklı ve meşru bir dayanakları da kalmayacaktır. Bu durumda mahkemece müdahalenin önlenmesi niteliğinde kiralananın tahliyesine de karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile bu konudaki istemin ret edilmesi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir. SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 09/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.