Yargıtay 14. Ceza Dairesi · E. 2014/2844 · K. 2015/2207

14. Ceza Dairesi         2014/2844 E.  ,  2015/2207 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Irza geçme, reşit olmayan kimseyi zorla kaçırıp alıkoyma (sanık ...), ırza geçme, reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma (sanıklar Hakkı, ...) HÜKÜM : Sanık ...'ın çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyetine, sanıklar Hakkı ve ...'nın ırza geçme ve reşit olmayan kimseyi zorla kaçırıp alıkoyma suçlarından mahkûmiyetlerine Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanıklar ... ve Hakkı haklarında atılı suçlardan kurulan hükümler ile sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde, Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, Sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince, Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Sanığın 2003 yılı Eylül ayında arkadaş olduğu mağdure ... Ekim ayında evine götürüp burada zorla cinsel ilişkiye girmesinin ardından, Kasım ayı içinde başka bir gün okul bahçesinde mağdureyi zorla öpüp okşadığından bahisle eylemlerinin bütün halinde 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi gereğince lehe olan zincirleme şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu oluşturduğu kabul edilerek 5237 sayılı TCK.nın 103/2-4, 43/1, 31/3, 62/1. Maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, 01.11.2003 tarihinde sanığın mağdureye okul bahçesinde gerçekleştirdiği eylemin lehe 765 sayılı TCK.nın 415/2. maddesinde düzenlenen ırz ve namusa tasaddide bulunma suçunu oluşturup anılan maddede yer alan cezanın üst sınırı itibarıyla 765 sayılı TCK.nın 102/4, 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilave dava zamanaşımı süresine taâbi olduğu ve suç tarihi ile inceleme tarihi arasında anılan sürenin geçmesi nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 43/1. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanma ihtimalinin bulunmadığı gözetilerek 103/2-4. maddesi uyarınca belirlenen cezanın koşulları oluşmadığı halde, aynı Kanunun 43/1. maddesi ile arttırılması sonucunda fazla ceza tayini, Kanuna aykırı, sanık ... müdafiin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık ... hakkında atılı suçtan kurulan gerekçeli hükmün 1-a. bendinin üçüncü fıkrasının hükümden çıkartılması ve izleyen dördüncü fıkradaki “...YEDİ YIL ALTI AY HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,” ibaresinin çıkartılarak, yerine “...ALTI YIL HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,” yazılmasından sonra beşinci fıkradaki “...ALTI YIL ÜÇ AY HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,” ibaresinin de çıkartılarak, yerine “...BEŞ YIL HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,” yazılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.