Yargıtay 13. Ceza Dairesi · E. 2014/28735 · K. 2015/13101

13. Ceza Dairesi         2014/28735 E.  ,  2015/13101 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma HÜKÜM : Mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Kullanım gereği yol kenarında açıkta ve direksiyon kilidiyle kilitlenmek suretiyle park hâlinde bulunan mağdur ...'a ait motosikletin çalınması şeklinde gerçekleşen eylemin TCK'nın 142/1-e maddesi kapsamında kaldığı halde yazılı şekilde karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; Mağdur ...'a yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 35/2, 31/3, 62, 50, 52. maddeleri ile yapılan uygulamada hesap hatası sonucu 3 ay 10 gün hapis cezası karşılığı 2.000 TL adli para cezası yerine 3 ay 26 gün hapis cezası karşılığı 2.320 TL adli para cezasına ve mağdur ...'a yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 35/2, 31/3, 62, 50, 52. maddeleri ile yapılan uygulamada hesap hatası sonucu 1 ay 20 gün hapis cezası karşılığı 1.000 TL adli para cezası yerine 2 ay 2 gün hapis cezası karşılığı 1.240 TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayiniyle yazılı şekilde karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasındaki sanık hakkında TCK’nın 142/1-b, 35/2 31/3, 62, 50/1-a, 52/1-2, 52/4. maddeleri gereğince neticeten verilen 2.320 TL adli para cezasının neticeten 2.000 TL adli para cezası olarak ve TCK’nın 141/1, 35/2 31/3, 62, 50/1-a, 52/1-2, 52/4. maddeleri gereğince neticeten verilen 1.240 TL adli para cezasının neticeten 1.000 TL adli para cezası olarak belirlenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.09.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.