Yargıtay 5. Hukuk Dairesi · E. 2014/28762 · K. 2015/4158

5. Hukuk Dairesi         2014/28762 E.  ,  2015/4158 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R – Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir. Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır.Alınan rapor geçersizdir.Şöyle ki; 1-Dava konusu taşınmazın idare tarafından düzenlenen kıymet takdir raporlarında arsa olarak değerlendirildiği, dosyada mevcut Dilovası Belediye Başkanlığının yazılarında dava konusu taşınmazın 1/25000 ölçekli Revizyon Nazım İmar Planında ağaçlandırılacak alanda kaldığı, belediye mücavir alanında bulunduğu, belediye hizmetlerinden yararlandığı ancak çevresinin meskun olmadığı bildirildiği halde, bilirkişi raporunda taşınmazın organize sanayi bölgesine yakın olduğu, güneyinde fabrika ve liman tesislerinin bulunduğu belirtilmek suretiyle arsa vasfıyla değerlendirme yapılmıştır. Kıymet takdir raporu, Belediye Başkanlığı İmar Müdürlüğü cevabi yazısı ile, taşınmazın bilirkişi raporundaki özellikleri arasındaki çelişki giderilip, bilirkişi kurulundan bu konuda ek rapor alınıp, (fabrika, liman, organize sanayi bölgelerine mesafeleri de gösterilmek suretiyle) sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, 2-Dava konusu taşınmazın geometrik şekli kamulaştırmadan arta kalan bölümlerinin yüzölçümü ve geometrik durumları nazara alındığında, kalan kısımlarda değer azalışı olamayacağının düşünülmemesi, 3- Kabule göre de; Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca arsa niteliğindeki taşınmazlara değerlendirme tarihinden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre değer biçilir. Bilirkişi kurulunca emsal olarak alınan satış özel amaçlı satış olup emsal alınamaz. Dava konusu taşınmazın arsa olarak kabul edilmesi halinde; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü serbest satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde rese emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi, Doğru görülmemiştir. Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.