Yargıtay 23. Hukuk Dairesi · E. 2014/2892 · K. 2014/7944

23. Hukuk Dairesi         2014/2892 E.  ,  2014/7944 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Gaziantep Asliye Ticaret Mahkemesi TARİHİ : 26/03/2013 NUMARASI : 2011/309-2013/722 Taraflar arasındaki kayıt kabul davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde müflis davalı şirket iflas idaresi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü. -K A R A R- Davacı vekili, 02.10.2006 ile 18.06.2009 tarihleri arasında müflis şirkette kesintisiz olarak çalışan müvekkilinin yasal hak ve alacakları ödenmeden 18.06.2009 tarihinde işten çıkarıldığını, müvekkilinin, 1.091,80 TL ihbar tazminatı, 2.236.06 TL kıdem tazminatı alacağı olmak üzere toplam 3.327.86 TL tutarındaki alacağının kaydı için yaptığı başvurunun iflas idaresi tarafından haksız yere reddedildiğini ileri sürerek, fazla mesai, yıllık izin ücreti bayram ve hafta tatiline ilişkin ücret alacaklarını saklı kalmak üzere ihbar ve kıdem tazminatı alacaklarının iflas masasına kayıt ve kabulü ile işten ayrılma tarihinden itibaren, ihbar tazminatının yasal faiz, kıdem tazminatının en yüksek mevduat faizi uygulanarak tahsilini talep ve dava etmiştir. Müflis davalı şirket iflas idaresi vekili, müflis şirket yetkilisinin düzenlediği belge dışında, davacının, alacağını dayandırdığı başkaca bir delil ve var olduğunu ileri sürdüğü alacakları için müflis şirket hakkında başlattığı bir icra takibi ya da açtığı bir dava bulunmadığını, iddia edilen alacakların gerçek olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davacının müflis şirkette 02.10.2006 ile 18.06.2009 tarihleri arasında kesintisiz ve aralıksız olarak çalıştığı, iflas nedeniyle iş ilişkisinin 18.06.2009 tarihinde sona erdiği, davacının net 1.787.42 TL kıdem tazminatı, 786.95 TL ihbar tazminatı ve 445.20. TL yıllık ücretli izin alacağı olmak üzere toplam 3.019.57 TL tutarındaki, İİK'nin 206. maddesi hükmü gereğince imtiyazlı olduğu kabul edilen alacağının, iflas sıra cetvelinin 1. sırasına kaydı gerektiği belirtilerek davanın kısmen kabulü ile davacının 3.019.57 TL alacağının iflas sıra cetvelinin 1. sırasına kaydedilmesine, iş ilişkisinin sona erdiği 18.06.2009 tarihinden itibaren, toplam 1.232.15 TL ihbar tazminatı ve yıllık ücretli izin alacağına yasal faiz, 1.787.42 TL kıdem tazminatı alacağına ise mevduata uygulanan en yüksek faiz oranının uygulanmasına karar verilmiştir. Kararı, müflis davalı şirket iflas idaresi vekili temyiz etmiştir. 1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, müflis davalı şirket iflas idaresi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. 2)Dava, ihbar ve kıdem tazminatına yönelik işçi alacağının iflas sıra cetveline kayıt ve kabulü istemine ilişkindir. Davacı vekili dava dilekçesinde sadece, müvekkilinin ihbar ve kıdem tazminatı alacağının kabulünü istemiş, fazla mesai, yıllık izin ücreti, bayram ve hafta tatiline ilişkin ücret alacaklarını saklı tutmuş olmasına rağmen mahkemece dava konusu edilmeyen yıllık izin ücreti alacağı yönünden de hüküm kurulması 6100 sayılı HMK'nın 26. maddesinde düzenlenen taleple bağlılık ilkesine aykırı olmuştur. Öte yandan, HMK'nın 297/2. maddesi '' Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir'' hükmünü içermektedir. İİK'nın 195. maddesine göre iflas masasına yazılacak alacakların iflas tarihi itibariyle hesaplanıp, belirlenmesi gerekir. İflasın açılması ile ipotekle temin edilen alacaklar hariç, diğer alacaklar muaccel hale gelir ve iflasın açıldığı tarihe kadar işleyen faizler ve takip masrafları da asıl alacağa eklenerek masaya yazılır. Asıl alacağa iflastan sonra da, faiz işlemeye devam ederse de, bu ancak tasfiye bakiyesi kalırsa ayrıca ödenir. Kayıt kabul davalarında tahsile değil, alacağın iflas masasına kaydına karar verilmekle yetinilir. Alacağın ödenmesi ancak tasfiye sonunda masa mevcudunun sıra cetveline uygun biçimde dağıtımı aşamasında gerçekleşir ve alacakların tam olarak ödenip ödenmeyeceği ancak bu aşamada anlaşılabilir. Mahkemece, davacının kabul edilen alacak miktarı yönünden, iflas tarihine kadar olan faizi de hesaplanıp, işlemiş faizi ile birlikte kaydı gereken toplam alacak miktarının infazı mümkün ve tereddüte yer vermeyecek şekilde bilirkişi aracılığıyla belirlenmesinden sonra, bu miktar üzerinden iflas masasına kayıt kabulüne karar verilmesi gerekirken, iflastan sonra işleyecek faiz miktarının da kayıt ve kabulü ve iflas tarihine kadar olan işlemiş faiz hesabının iflas idaresine bırakılması anlamlarına da gelen, bu nedenle infazda tereddüte yol açacak şekilde HMK'nın 297/2. madde hükmüne ve İİK'nın 195. madde hükmünde yer alan anılan ilkeye aykırı olarak, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır. Diğer yandan, gerekçeli karar başlığında, müflis davalının iflas tasfiyesinin adi şekilde yapıldığı gözetilerek, unvanı ile temsilcisinin ve vekilinin, işbu bozma ilamı başlığında olduğu şekilde yazılması gerekirken, müflisin unvanının ve vekilinin yazılmaması ve basit yolla tasfiye yapılmış gibi iflas masası temsilcisinin Gaziantep İflas Müdürlüğü olarak gösterilmesi, HMK'nın 297/1-b maddesi hükmüne aykırı olmuştur. SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, müflis davalı şirket iflas idaresi vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, müflis davalı şirket yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 09.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.