Yargıtay 3. Hukuk Dairesi · E. 2014/2912 · K. 2014/5502

3. Hukuk Dairesi         2014/2912 E.  ,  2014/5502 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : ANTALYA 3. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ TARİHİ : 02/05/2012 NUMARASI : 2010/323-2012/233 Taraflar arasında görülen istirdat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Y A R G I T A Y K A R A R I Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı elektrik idaresinin, müvekkiline ait işletmenin elektrik faturalarını 2634 Sayılı Turizm Teşvik Kanunu'nun 16.maddesine aykırı şekilde ticarethane tarifesi üzerinden tarifelendirerek 30.06.2009 ile 14.06.2010 tarihleri arasında müvekkilinden fazla para tahsil ettiğini belirterek; müvekkilinin ödemesi gereken gerçek fatura bedelinin bilirkişi marifetiyle belirlenmesine kadar şimdilik müvekkilinin davalıya 10.000,00 TL borçlu olmadığının tespiti ile fazla ödenenin avans faiziyle birlikte davalıdan istirdadına karar verilmesini talep etmiş; 24.04.2012 tarihli ıslah dilekçesi ile de talebini 64.532,19 TL'ye çıkarmıştır. Davalı vekili cevap dilekçesinde, zamanaşımı def'i ve husumet itirazında bulunmuş, davacının K.. B..na başvurarak tarife farkından kaynaklanan alacağını alabileceğini savunarak, davanın reddini dilemiştir. Mahkemece; davacı abonenin Turizm İşletme Belgesi'ne sahip olduğu, 2634 Sayılı Kanun'un 16. maddesi gereğince elektrik faturalarını o bölgedeki sanayi ve mesken tarifelerinden düşük olanı üzerinden ödemesi gerektiği, davacının elektrik faturalarının yüksek fiyat üzerinden hesaplanarak 16. maddeye aykırı tahakkuk yapıldığını, davacının fazla ödemesinin 59.825,19 TL, işlemiş faiz miktarının 4.707,57 TL olduğu belirtilerek dava kabul edilmiş; 59.825,19 TL asıl alacak, 4.707,57 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 64.532,76 TL alacağın, asıl alacağın 10.000,00 TL'lik kısmına dava tarihinden, 49.825,19 TL'lik kısmına ıslah tarihi olan 24.04.2012'den itibaren değişen oranlarda avans faizi uygulanmak suretiyle davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dava, Turizm Teşvik Belgesine sahip işletmenin, 30.06.2009 ile 14.06.2010 tarihleri arasında kullandığı elektriğin bedelinin 2634 sayılı Turizm Teşvik Kanunu'nun 16.maddesine aykırı şekilde ticarethane tarifesi üzerinden ücretlendirilerek davacı aboneden fazla para tahsil edildiği gerekçesiyle açılmış istirdat istemine ilişkindir. 2634 Sayılı Turizm Teşvik Kanunu'nun 16. maddesinde; turizm belgeli işletmelerin, elektrik, gaz ve su ücretlerinin o bölgedeki sanayi ve meskenlere uygulanan tarifelerden en düşüğü üzerinden tarifelendirileceği hükme bağlanmıştır. Bu hususla ilgili 29.06.2010 günü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürülüğe giren Bakanlar Kurulu'nun 2010/478 sayılı kararının 1. maddesinde; kararın amacının K.. B..'ndan Turizm Yatırım Belgesi veya Turizm İşletme Belgesi almış yatırım ve işletmelerin tükettikleri elektrik enerjisi bedellerinin bir kısmının bütçeden karşılanmasını temin etmek olduğu açıklanmış, 3. maddesinde; elektrik enerjisi desteği miktarının, Bakanlıkça belgelendirilmiş turizm yatırımları veya işletmelerinde, şantiye dönemi dahil tüketilen elektrik enerjisi giderlerinin, tesisin bulunduğu ildeki mesken veya sanayi abonelerine uygulanan tarifelerden en düşüğü ile kendi abone grubuna uygulanan tarife arasındaki fark kadar olduğu ve bu farkın Bakanlık bütçesine konulacak ödenekten karşılanacağı ifade edilmiş, 8. maddesinde ise kararın 16.07.2009 tarihinden geçerli olmak üzere yayımı tarihinde yürürlüğe gireceği belirtilmiştir. Somut olayda; davacının talebi 30.06.2009 ile 14.06.2010 tarihleri arasında kalan döneme ilişkindir. Hal böyle olunca mahkemece; Bakanlar Kurulu'nun 2010/478 sayılı kararının üzerinde durulup, tüm deliller birlikte değerlendirilip, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak Bakanlar Kurulu kararı yok sayılarak yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı görülmüş, bu husus bozmayı gerektirmiştir. Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 07.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.