Yargıtay 7. Hukuk Dairesi · E. 2014/2927 · K. 2014/10889

7. Hukuk Dairesi         2014/2927 E.  ,  2014/10889 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi : Antalya 3. İş Mahkemesi Tarihi : 22/11/2013 Numarası : 2011/320-2013/512 Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: 1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine. 2-Davacı, Nisan 1997 tarihinden 25 Haziran 2006 tarihine kadar davalılara ait ticari araçlarda şoför olarak çalıştığını, iş aktinin işveren tarafından feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ve yıllık izin ücretinden kaynaklanan işçilik alacaklarının ödedilmesini istemiştir. Davalılar, sözkonusu şehiriçi dolmuşları birlikte işletmediklerini, araçlardan birinin davalı A.. A..'e ait olduğunu, davacının davalıların yanında sürekli çalışmasının sözkonusu olmadığı gibi dolmuş şoförleri ile sahipleri arasındaki ilişkinin hasılat kirası şeklinde yorumlanması gerektiğini bildirerek davanın reddini talep etmişlerdir. Mahkemece davacının davalı işverenler bünyesinde 1996 yılı sonundan 25/06/2006 tarihine kadar çalıştığı kabul edilerek iş aktinin haklı nedenle feshinin işveren davalı tarafın kanıtlanmadığı gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, ulusal bayram, genel tatil, fazla mesai ve hafta tatili ücreti istemlerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir. Davacı dava dilekçesinde Nisan 1997 tarihinden itibaren davalılar yanında çalışmaya başladığını bildirdiği halde mahkemece talep aşılarak bilirkişi tarafından 01/01/1997 tarihinden itibaren yapılan hesaplamanın esas alınması dava tarihinde yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK'nun 72.(6100 sayılı HMK. 26.) maddesine aykırıdır. Bu yön gözetilmeksizin verilen kararın bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 15/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.