Yargıtay 22. Hukuk Dairesi · E. 2014/29302 · K. 2014/30003

22. Hukuk Dairesi         2014/29302 E.  ,  2014/30003 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : İstanbul 6. İş Mahkemesi TARİHİ : 21/03/2013 NUMARASI : 2011/358-2013/281 Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankada 2000 yılı Mart ayında çalışmaya başladığını, 2006 yılından itibaren yönetmen olarak görev yaptığını; birleşen dosya yönünden, 2010 Mayıs ayında yapılan değerlendirme sonucunda unvanının müdür yardımcısı olarak değiştirildiğini beyanla, ödenmeyen müdür yardımcısı maaş farkı alacağı ile hafta tatili ve fazla çalışma alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, davacının davalı bankada 06.03.2000 tarihinden itibaren çalıştığını ve halen Değişim ve Organizasyon Biriminde yönetmen olarak görev yaptığını, müdür yardımcılığı yapmadığını, hafta tatili ve fazla çalışma alacaklarının bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan deliller ile bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne, birleşen dosya yönünden usulünce ispatlanmayan maaş farkı alacağı talebinin reddine karar verilmiştir. Temyiz: Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Somut olayda her ne kadar mahkemece dosya kapsamına göre davacının hafta tatillerinde çalıştığının sabit olduğu ve buna ilişkin ücretin ödendiğine dair hukuken geçerli belge sunulmadığı anlaşıldığından bilirkişi raporunda belirtilen miktarla sınırlı olarak hafta tatili ücret alacağına hükmedilmiş ise de, 30.10.2006, 29.11.2006, 29.12.2006, 31.03.2008 ve 30.04.2008 tarihli ödeme belgelerindeki miktarların bilirkişi raporundaki hafta tatili alacak toplamından mahsup edilmediği görülmekle, yazılı şekilde karar verilmiş olması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 03.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.