Yargıtay 2. Ceza Dairesi · E. 2014/30822 · K. 2016/7486

2. Ceza Dairesi         2014/30822 E.  ,  2016/7486 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Suça konu inşaatta işçi olarak çalışan katılanların ve müştekinin ikamet olarak kullandıkları odaya, sanığın hırsızlık amacı ile girmesi eyleminde konut dokunulmazlığının ihlali suçunun oluştuğu hususunda tereddüt bulunmamakla tebliğnamedeki 4 nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Sanığın, katılanlar ve müştekiye yönelik her bir eylemi nedeniyle denetime olanak sağlayacak ve infazda kuşkuya yer bırakmayacak şekilde, ayrı ayrı hüküm kurulması gerekirken, yazılı biçimde toplu uygulama yapılması suretiyle CMK’nın 232. maddesine aykırı davranılması, 2-Sanığın inşaat halinde ve henüz tamamlanmamış olan, bu haliyle bina vasfı bulunmayan yerden gerçekleştirdiği hırsızlık eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 141/1 maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 142/1-b maddesinden hüküm kurulması, 3- Hırsızlık suçu yönünden, 12.12.2012 tarihinde düzenlenen teslim tutanağına göre, sanığın yakalandığında çaldığı laptop ve cep telefonunun yerlerini söyleyerek katılanlar ... ve ...'a iadesini sağladığının anlaşılması karşısında; kısmi iadenin gerçekleştiği kabul edilerek, kısmi iadeye rızasının bulunup bulunmadığı ismi geçen katılanlardan sorulup sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağının belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 4- Konut dokunulmazlığının ihlali suçu ile ilgili olarak; katılanların ve müştekinin ortak ikamet olarak kullandıkları aynı odaya sanığın hırsızlık amacı ile girmesi biçimindeki eylemi, hırsızlık suçunun yanında mağdur sayısınca değil, bir defa konut dokunulmazlığını ihlal suçunu oluştuğu gözetilmeden yazılı şekilde mağdur sayısınca hüküm kurulması, 5-Birden fazla tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gözetilerek, en ağır cezaya ilişkin mahkumiyet ilamının tekerrüre esas alınması gerekirken, infazda tereddüde yol açacak biçimde, her iki ilamın birden tekerrür uygulamasına dayanak yapılması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 19/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.