Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2014/3112 · K. 2014/20291

12. Ceza Dairesi         2014/3112 E.  ,  2014/20291 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç: Özel hayatın gizliliğini ihlal, Tehdit, Hakaret Hüküm: 1- TCK'nın 134/2, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet 2- TCK'nın 125/1-2, 43/1, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet 3- TCK'nın 106/1-1.cümle, 43/1, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet Özel hayatın gizliliğini ihlal, tehdit ve hakaret suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dosya içeriği, sanığın ikrar beyanları, katılanın tutarlı anlatımları, iletişim tespit kayıtları, fotoğraflar ve mesaj tespit tutanağına göre, sanığın, oğlu ...'ın bir süre arkadaşlık yaptığı ancak daha sonra anlaşamayarak ayrıldığı kız arkadaşı olan katılana, değişik zamanlarda telefonla arayıp, çok sayıda mesaj çekerek “ahlaksız köpek, oğlumla evlenmek zorundasın, başka birisiyle evlenmene müsade etmiycem, iyilikle olmazsa bu işi kötülükle yapıcam, size dünyayı zindan edicem, öldürüp ölünüzü alıcam, köpek gibi süründürücem, elimden gelen herşeyi yapıcam, ablanın düğününü kana buluycam” gibi sözlerle tehdit ve hakarette bulunduğu, katılanın, sanığın oğlu ... ile birlikteyken çektirdikleri başbaşa, sarılmış, samimi görüntüler içeren özel fotoğraflarını katılan ve ailesinin evlerinin bulunduğu sokaktaki duvarlara ve direklere yapıştırıp, apartmanın posta kutusuna bırakarak ifşa ettiği, atılı suçların bu şekilde sübut bulduğu anlaşılmakla; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, sübuta ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak; Sanık hakkında TCK'nın 53. maddesi tatbik edilirken, 3. fıkraya aykırılık oluşturacak şekilde TCK’nın 53. maddesinin (1). fıkrasının (c) bendindeki hak ve yetkileri kullanmak yönündeki yoksunluğuna, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından “koşullu salıverilme tarihine kadar” diğer kişiler yönünden ise, “hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar” devamına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı olup, hükümlerin bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün “1-a, b, c” bentlerindeki 53. maddenin uygulanmasına ilişkin kısımların çıkartılarak yerine, “Sanığın TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde belirtilen haklardan, kendi alt soyu açısından aynı Kanunun 53/3. maddesi gereğince koşullu salıverilme tarihine kadar, diğer kişiler bakımından TCK'nın 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibarelerinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.