Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2014/31484 · K. 2016/4129

9. Hukuk Dairesi         2014/31484 E.  ,  2016/4129 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, hafta tatili ücreti, resmi tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’ nın 141. Maddesinde “ yargı kararlarının gerekçeli yazılması” emredilmiştir. Bu Anayasal zorunluluğunun yansıması sonucu düzenlenen 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297 nci maddesi uyarınca, mahkeme kararlarının; a) Hükmü veren mahkeme ile hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin ad ve soyadları ile sicil numaraları, mahkeme çeşitli sıfatlarla görev yapıyorsa hükmün hangi sıfatla verildiğini, b) Tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adreslerini, c) Tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri, ç) Hüküm sonucu, yargılama giderleri ile taraflardan alınan avansın harcanmayan kısmının iadesi, varsa kanun yolları ve süresini, d) Hükmün verildiği tarih ve hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin imzalarını, e) Gerekçeli kararın yazıldığı tarihi, içermesi, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi zorunludur. Bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, hükmün infazında zorluklara ve tereddütlere, yargılamanın ve davaların gereksiz yere uzamasına, davanın tarafı bulunan kişi ve kurumların mağduriyetlerine sebebiyet verecek ve Kamu düzeni ve barışını olumsuz yönde etkileyecektir (...............). Temyize konu mahkeme kararı yukarıda açıklanan Anayasal ve Yasal düzenlemelere göre değerlendirildiğinde; Mahkemenin gerekçeli kararında dava dilekçesi ve davalı savunması özetlenmiş, tanık beyanları gerekçeli karara aynen yazılmış, Feshe ilişkin “ tanık beyanları feshin davalı tarafından yapıldığı yönünde mahkemeye bilgi vermiş, samimi bulunmuş, feshin tazminat gerektirdiği düşünülmüştür.” Şeklinde açıklama yapılmış, “ Tanık beyanları, sgk. kayıtları, bilirkişi raporu ve tük dosya kapsamı nazara alınarak davanın kısmen kabulüne karar vermek gerekmiştir. “ gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Tanık beyanlarının kararda yazılması gerekçe olarak kabul edilemez. Mahkemece tarafların iddia ve savunmalarından hangisine, hangi sebeplerle üstünlük tanındığı, açıklanmamış, dosyaya özgü, iddia ve savunmayı değerlendirir bir gerekçe oluşturulmamış, fazla çalışma ve genel tatil ücreti ile yıllık ücretli izin alacağının kabul gerekçeleri belirtilmemiştir. Mahkemece davada birden fazla alacak kalemi olduğu halde hüküm fıkrasında “ fazlaya dair talebin reddine “ denilerek karar verilmiştir. Hüküm fıkrasındaki “ fazlaya dair talebin reddine “ şeklindeki açıklama kabul edilen alacaklardaki fazla talebin reddedildiği sonucunu doğurur. Bu tür açıklama hangi kalem alacaktaki fazla talebin reddedildiğini göstermediği gibi sübut bulmayan alacağı da karşılamamaktadır. Mahkemece hafta tatili alacağı hakkında ne karar verildiğinin açıkça belirtilmesi ve hükmedilen miktarların net mi yoksa brüt mü olduğunun hüküm fıkrasında açıkça belirtilmemesi de hatalıdır. Ayrıca iş akdinin 10.02.2012 tarihinde feshedildiğini iddia ettiği halde, mahkemece yeterli bulunarak hükme dayanak yapılan bilirkişi raporunda akdin sona erme tarihi talebe aykırı biçimde 27.02.2012 olarak belirlenmiştir. Bu nedenle Mahkemenin Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’ nın 141 ve HMK. nun 297. maddesine aykırı şekilde gerekçe içermeyen, fesih tarihinde talep aşılarak oluşturulan ve infazda tereddüde neden olacak şekilde oluşturulan kararının bozulması gerekmiştir. Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma sebeplerine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, 25.02.2016 tarihinde oy birliği ile karar verildi.