Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2014/31924 · K. 2016/4556

9. Hukuk Dairesi         2014/31924 E.  ,  2016/4556 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile asgari geçim indirimi alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı dava dilekçesinde özetle; 28/07/2008-26/11/2012 tarihleri arasında davalı iş yerinde temizlik görevlisi olarak çalıştığını,iş akdinin haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı,ihbar tazminatı ile asgari geçim indirimi alacağını istemiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının tüm uyarılara rağmen iş yerinde işinin gerektirdiği dikkat ve özeni göstermediğini, 13/11/2012-23/11/2012 tarihleri arasında izin almaksızın işe gelmediğini, davacının döndüğünde yıllık izin kullandığını belirttiğini,iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece toplanan deliller,tanık beyanları,bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamının değerlendirilmesinde; davacının davalı işverenlikte, 28/07/2008 - 26/11/2012 tarihleri arasında temizlik görevlisi olarak çalıştığı, iş akdinin haklı bir neden olmaksızın işverenlikçe sona erdirildiği, iddiası karşısında davalı tarafın haklı fesih olgusuna tutunduğu, ancak devamsızlık tutanağında devamsızlık tarihlerinin 13-23/11/2012 tarihleri olmasına rağmen ayrıca sunulan izin belgesinde davacının bu tarihlerde yıllık izinde olduğunun bildirildiği ve davacıya 22/02/2013 tarihinde ücret ödemesinin yapıldığına ilişkin makbuz ibraz edildiği, tüm bu verilerin bir arada değerlendirilmesi sonucunda davalı tarafın devamsızlık olgusunu ispatı için sunduğu delillerin diğer delillerle çeliştiği, bu durumda davalı tarafın iddiasını ispat edemediği, fesih şekline göre davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı ayrıca kendisine ödenmeyen asgari geçim indirimi alacağının bulunduğu, bilirkişi raporu doğrultusunda davacının kıdem ve ihbar tazminatı ile asgari geçim indirimi alacaklarının kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı davalı temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2- Taraflar arasında asgari geçim indirimi alacağı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır. Somut uyuşmazlıkta davacının davalı sitede temizlik görevlisi olarak 28.07.2008-26.11.2012 tarihleri arasında çalıştığı sabittir. Davacı tanığı davacının davalı sitenin merdivenlerini sildiğini ayrıca başka işler de yaptığını sabah gelip akşam gittiğini,aylık net 750 TL ücretle çalıştığını beyan etmiştir. 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun "Ücretlerde" başlıklı 23'üncü maddesinde; "(Aşağıda yazılı ücretler Gelir Vergisi'nden istisna edilmiştir: Hizmetçilerin ücretleri "(Hizmetçiler özel fertler tarafından evlerde, bahçelerde, apartmanlarda ve ticaret mahalli olmayan sair yerlerde orta hizmetçiliği, süt ninelik, dadılık, bahçıvanlık, kapıcılık gibi özel hizmetlerde çalıştırılanlardır.)”hükmü düzenlenmiştir. Davacının davalı sitede temizlik işi esas olmak üzere kapıcılık faaliyetleri kapsamında başka işleri de yapmak suretiyle hizmetçi gibi sabahtan akşama kadar maaşlı çalıştığı anlaşılmış olup,193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun yukarıda bahsi geçen maddesi uyarınca gelir vergisinden istisna olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece davacı işçinin gelir vergisinden istisna olduğu gözetilerek asgari geçim indirimi alacağının reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü hatalıdır. F) Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.