Yargıtay 12. Hukuk Dairesi · E. 2014/32628 · K. 2015/8234

12. Hukuk Dairesi         2014/32628 E.  ,  2015/8234 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:Alacaklı ... tarafından borçlu şirket hakkında; Belediye Meclisinin 02.12.2011 tarihli kararı ile arttırılıp aylık 1100 TL olan otogar- otopark ücretinin 2011 ve 2012 yılı için ödenmeyen bedellerinden oluşan 21.900 TL asıl alacak ve fer’ilerinin tahsili talebi ile başlatılan genel haciz yolu ile ilamsız icra takibinde; alacaklının, borçlunun itirazı ile duran takibin devamına yönelik itirazın kaldırılmasına karar verilmesi istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece talebin reddi ile %20 tazminatın alacaklıdan tahsiline karar verildiği anlaşılmaktadır. Alacaklı, takip talebinde ve ödeme emrinde alacağını otogar- otopark ücreti olarak göstermiş ve takip talebine otogar ücretleri hakkında alınan Belediye Meclis Kararını eklemiştir. Bu belgeye dayalı olarak itirazın kaldırılması istenmektedir. Hal böyle olunca, itirazın kaldırılmasını isteyen dilekçede alacaklı tarafça otopark ücreti alacağından bahisle itirazın kaldırılmasının istenmesi ve bilahare verilen dilekçede alacağın “otogar ücreti” alacağı olduğuna yönelik alacaklı beyanlarının iddianın genişletilmesi niteliğinde olduğunun kabulüne olanak bulunmamaktadır. Şu halde; alacaklının genel haciz yoluyla başlattığı icra takibinde İİK'nun 68/1. maddesinde yer alan ve mücerret borç ikrarını içeren bir belgeye dayanmadığı tartışmasızdır. Ancak borçlu vekilinin mahkemeye verdiği 21.01.2014 tarihli dilekçesinde otogar ücretinin günü gününe ödenmekte olduğunu ileri sürüldüğü görülmektedir. Borçlu, borç doğuran hukuki ilişkiyi kabul edip, itirazını ödeme olgusuna dayandırdığına göre, itirazın kaldırılması isteminin mahkemede incelenmesi sırasında alacaklının artık İİK'nun 68/1. maddesinde belirtilen bir belgesinin mevcut olup olmadığı üzerinde durulmasına gerek ve yer yoktur. Çünkü anılan maddede yazılı belgelerle ispatlanacak olan hukuki ilişki ve borçtur. Borçlu hukuki ilişki ve borcu kabul edip borcunu ödediğini ileri sürdüğüne göre, kabul edilen bir hususun ayrıca İİK'nun 68/1. maddesinde yazılı belgelerle ispatına yer olmadığı izahtan varestedir (H.G.K. 04.12.1985 tarih ve 1984/12-527 E. 984. K.). Bu durumda borçlunun ödeme iddiası üzerinde durularak bu iddiayı ispat hususunda göstereceği belge ve delilleri incelenip varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.Kabule göre de; mahkemece alacağın İİK’nun 68. maddesinde belirtilen belgelere dayanmadığı gerekçe gösterilerek itirazın kaldırılması istemi reddedildiğine ve bu ret gerekçesi İİK’nun 68/son maddesi uyarınca esasa ilişkin bir neden sayılamayacağına göre istemi reddedilen alacaklı aleyhine asıl alacağın %20’si oranında tazminata hükmedilmesi de doğru bulunmamıştır.SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.