Yargıtay 4. Ceza Dairesi · E. 2014/33226 · K. 2018/19861

4. Ceza Dairesi         2014/33226 E.  ,  2018/19861 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama HÜKÜMLER : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; 1)Tehdit suçuna ilişkin olarak, sanığın savunmalarında, bıçakla tehdit suçlamasını kabul etmemesi, mağdur ...'in yargılama aşamasında sanık tarafından tehdit edilmediğini beyan etmesi, duruşmada dinlenen üç ayrı tanığın da sanığın bıçak çektiğine ilişkin anlatımlarının olmaması, olaydan hemen sonra yakalanan sanığın yapılan üst aramasında suç unsuruna rastlanmaması karşısında; dosyadaki tüm beyanların ve delillerin yöntemince tartışılıp irdelenerek, hangi anlatıma hangi nedenle üstünlük tanındığı da açıklanıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle tehdit suçundan mahkumiyet hükmü kurulması, 2)Kasten yaralama suçuna ilişkin olarak, sanığın savunmalarında mağdur ...'e yalnızca kafa attığını belirtmesi, dosya içerisinde yer alan adli raporda mağdur ...'in yaralanmasına ilişkin olarak, "sağ el avuç içinde yaklaşık 2 cm çapında dermisi 1 mm geçmiş bıçak kesisi" olduğunun tespit edilmesi ve mağdurun beyanlarında bıçakla yaralandığına ilişkin anlatımın bulunmaması ve tanık ...'un, Van Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2010/6853 soruşturma sayılı dosyasında, 21/06/2010 tarihinde verdiği beyanda, "karşı gruptan uzun saçlı bir şahıs bana ve arkadaşım Ömer'e bıçak gösterdi" şeklindeki anlatımı karşısında; sanığın mağduru, bıçakla ne şekilde yaraladığı tartışılıp açıklanmadan, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle sanık hakkında TCK'nın 86/3-e maddesi uygulanması, 3)Kabule göre de; a)Mahkemece sanığın müştekilere bıçak göstermek suretiyle, tehdit ettiğinin kabul edilmesi karşısında; eylemin TCK'nın 106/2-a kapsamında silahla tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanık hakkında TCK'nın 106/1-1. cümlesinden mahkumiyet hükmü kurulması, b)Sanığın savunmalarında ilk olarak mağdur ...'in kendisine hakaret ettiğini beyan etmesi karşısında; olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak sonucuna göre TCK'nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükmünün sanık hakkında uygulanma olanağının tartışılmaması, c)Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının Kanunda öngörülen biçimde uygulanması zorunluluğu, Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'nun temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine 19/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.