Yargıtay 22. Hukuk Dairesi · E. 2014/33769 · K. 2014/36837

22. Hukuk Dairesi         2014/33769 E.  ,  2014/36837 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Ankara 10. İş Mahkemesi TARİHİ : 30/09/2014 NUMARASI : 2014/294-2014/949 Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 24.12.2014 gününde oyçokluğu ile karar verildi. KARŞI OY Davalı işletmede, Mühendislik ve Kalite Kontrol Birimi, Üretim Birimi, Satış ve Pazarlama Birimi ile Finans ve Mali İşler Birimi olmak üzere dört ana birim bulunduğu; davacının, söz konusu birimlerden Üretim Birimi ile Mühendislik ve Kalite Kontrol Birimi’nden sorumlu olduğu; işletmede, sözü edilen dört ana birim altında 18 alt birimin yer aldığı ve bu alt birimlerden 11’inin davacıya bağlandığı davalı işletmeye ait Organizasyon El Kitabı ile dosya kapmasından anlaşılmaktadır. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2. maddesinin 4. fıkrasına göre, “İşveren adına hareket eden ve işin, işyerinin ve işletmenin yönetiminde görev alan kimselere işveren vekili denir.” Aynı Kanunun 2. maddesinin son fıkrasında ise, işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekili ile onun yardımcıları hakkında bu Kanun'un 19 ve 21. maddeleri ile 25. maddenin son fıkrasının uygulanmayacağı belirtilmiştir. Bu düzenlemeye göre, işletmeler açısından, işveren vekilleri ile onların yardımcıları, iş güvencesi hükümlerinden yararlanamazlar. Davacının çalıştığı yerin bir işletme olduğu konusunda herhangi bir tartışma bulunmamaktadır. Dolayısıyla davacının işletme bünyesinde işveren vekili veya yardımcısı olmaması halinde işçi alıp çıkarmaya yetkili olup olmaması önem taşımaz. İşçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi işyerinin bütününü sevk ve idare eden işveren vekilleri için önemlidir. Diğer bir deyişle; işyerinde, işyerinin bütününü sevk ve idare eden ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekilleri iş güvencesinden yararlanamazlar. Somut olayda, Organizasyon El Kitabı’nın 3. ve 6. sayfasında davacının sorumlu olduğu birimin Genel Müdür Yardımcısı’na, 4. sayfasında ise Genel Müdür Yardımcısı ile Sistem Asistanı’nın Genel Müdür’e bağlı olduğu gösterilmiş ve bu hiyerarşik derecelendirme dikkate alınarak davacının işveren vekili konumundaki Genel Müdür’e bağlı olmayıp işveren vekil yardımcısı konumundaki Genel Müdür Yardımcısı’na bağlı olduğu, dolayısıyla iş güvencesi kapsamı içinde kaldığı kabul edilmiştir. Oysa; Organizasyon El Kitabı’nın 17. sayfasında davacının sorumlu olduğu Mühendislik ve Kalite Kontrol Birimi’nin ve 27. sayfasında Üretim Birimi’nin Genel Müdür’e bağlı olduğu belirtilmiştir. İşletme bünyesinde çalışan bir işçinin, işveren vekili veya yardımcısı olup olmadığının tespitinde organizasyon şeması önemli bir belge olarak kabul edilmekteyse de; işçinin, işletme içindeki konumu, pozisyonu, sorumluluğu, iş tanımı, iş akışı ve diğer deliller dikkate alınmadan salt bu şemadaki bilgi ile yetinilmesi doğru değildir. Somut olayda Organizasyon El Kitabı’nın 17. sayfasında davacının sorumlu olduğu Mühendislik ve Kalite Kontrol Birimi ile 27. sayfasında gösterilen Üretim Birimi’nin Genel Müdür’e bağlı olduğu dikkate alınmamış, el kitabının kendi içindeki çelişkiye dayanılarak yanlış değerlendirme ile hüküm kurulmuştur. Davacının, işletmedeki toplam 18 alt birimin 11’inden sorumlu olduğu, iki ana birimdeki görevi nedeniyle Genel Müdür’e bağlı bulunduğu dikkate alınmamış, davacının işveren vekil yardımcısı olduğunun kabulüyle karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olmuştur. Yukarıda belirtilen nedenlerden dolayı sayın çoğunluk görüşüne katılamıyorum. 24.12.2014